Recensie: Thrillerlezers

  • 0

Recensie: Thrillerlezers

THRILLERLOVERSKAT

Een gloednieuwe recensie. Deze keer van Thrillerlovers.nl. Kat van den Hoven recenseerde Doodstil en ze vond het een aanrader! Haar recensie is een van de meest uitgebreide recensies tot nu toe.

 

Zelfs ik heb hier nog wat van geleerd, want een goede recensie schrijven is vakmanschap, en het is duidelijk dat hier een professional aan het werk was geweest. Dus mocht Kat ooit zelf boeken gaan schrijven… een aanrader 😉

 

Hieronder haar bijdrage met zelfs een erg leuke winactie…

 

Vul het volgende geschreven stukje tekst op een originele/spannende manier aan… “Zomer 2015, een warme, zwoele zomeravond ergens in Nederland, rond middernacht…. Wat een afsluiting van een geweldige avond, geblinddoekt werd ik door mijn ontvoerder uit een rijdende auto geduwd. Hier zit ik dan, helemaal alleen, gestrand in een donker en ‪#‎doodstil bos, geen idee waar ik ben en ik sta doodsangsten uit……”

Meedoen kan t/m a.s. dinsdag 28 juli 2015. Mail je reactie naar : thrillerlovers@gmail.com Uit de 2 leukste/origineelste reacties selecteren worden de winnaars gekozen. Succes! – Bron Thrillerlovers: http://bit.ly/1GJKaeB

 

Maar het was te laat, ik verslapte, het werd zwart voor mijn ogen, het werd ijskoud. Ik gleed weg in een diepe, eindeloze duisternis.

De achtentwintigjarige Maddy Bleyland, gaat normaal gesproken als beschaafde jonge vrouw door het leven. Ze is werkzaam als leerkracht in het basisonderwijs en staat al drie jaar voor groep drie. Een aanhoudende hittegolf doet bij haar de stoppen doorslaan, waardoor ze de Megastore in Arnhem op zijn kop zet.

Ik zuchtte, vandaag was een dag dat het universum een grapje met mij uithaalde. Werd ik gestraft voor mijn losbandigheid, of het feit dat ik medeplichtig was aan corruptie. Ja, ik voelde me wel degelijk schuldig, een knagend gevoel dat niet wegging, alsof ik iets deed wat niet juist was.

Voor ze er erg in heeft wordt ze afgevoerd door de politie en heeft ze een proces verbaal aan haar broek hangen. Op het politiebureau ontmoet Maddy zedenrechercheur Nick Simons. De fysieke aantrekkingskracht tussen beide is enorm, ze kunnen er niet omheen, een mooie relatie bloeit op, het geluk lacht ze toe.

Je laat me niet meer los. Je hebt me gevangen en daarom is het nu mijn beurt. Je wordt van mij, mijn prooi en dan laat ik je nooit meer los. Wees niet bang, eerst zal ik op je jagen.

Maar dan gebeuren er rare dingen. Maddy ontvangt rare brieven en wordt met de dood bedreigt. De krankzinnige briefschrijver is volledig door haar geobsedeerd en jaagt haar doodsangsten aan. Merkwaardig genoeg zijn de bedreigingen begonnen sinds ze Nick heeft leren kennen. Hoe goed kent ze hem eigenlijk? Speelt hij een ziek spelletje met haar?

Ik ben een kunstenaar, een levenskunstenaar. Weet je wat de ultieme kunst van het leven is? De dood. De dood is een kunstwerk.

Al snel blijkt Maddy niet het enige slachtoffer te zijn. Lopen de dames daadwerkelijk gevaar of blijft het bij een obsessie voor de ultieme kunst?

Niets had me voor kunnen bereiden op de afschuwelijke horror die ik daar zag.

Lydia van Houten, een nieuwe naam in thrillerboekenland. Lydia heeft al veel boeken op haar naam staan, maar was tot voor kort vooral bekend voor liefhebbers van het fantasygenre. Lydia vond het tijd om een andere weg in te slaan en in juni verscheen haar thrillerdebuut Doodstil. Ik als thrillerlover werd hier natuurlijk direct nieuwsgierig naar, aangezien ik enorm kan genieten van goed debuut.

Doodstil is opgedeeld in 4 delen. Ieder deel bestaat uit afzonderlijke hoofdstukken, in totaal telt het boek 37 hoofdstukken. Elk deel wordt vertelt vanuit een ander vrouwelijk hoofdpersonage, afgewisseld met stukken cursieve tekst, geschreven vanuit de zieke geest van de dader.

Lydia van Houten heeft een fijne schrijfstijl, op beeldende wijze vertelt zij het verhaal, op spannende, humoristische wijze met een vleugje erotiek. Maar wees gerust, dit is niet het volgende Vijftig Tinten Grijs verhaal, mocht je daar naar aanleiding van de cover schrik voor hebben. Doodstil is veel meer thriller en spanning dan erotiek. Vanaf het begin wist Lydia mij te intrigeren en het verhaal in te slepen.

De opbouw van Doodstil is bijzonder, anders dan anders. Doordat het verhaal in delen wordt vertelt en er dus eigenlijk vier losse verhalen lijken te ontstaan, lijken de hoofdpersonen in eerste instantie totaal niets met elkaar te maken te hebben. Schijn bedriegt want de verhaallijn is zodanig uitgewerkt dat iedereen uiteindelijk met elkaar in verbinding staat, lekker mysterieus. Ik moest hier wel even aan wennen, een omschakeling maken want ik zat nog met mijn hoofd bij Maddy en toen stond Julia alweer klaar. Lydia weet de spanning goed op te bouwen en laat haar lezers lange tijd in raadsel achter wat betreft de dader, de verdenkingen schieten over en weer. Het psychologische aspect van de dader en de heftige thematiek die in het verhaal zijn verwerkt zijn goed uitgewerkt. Voor mij al met al een aangename eerste kennismaking met Lydia van Houten als thrillerauteur.

Doodstil draait om vier vrouwen, een politieagent en een psychopaat. De achtentwintigjarige basisschool leerkracht Maddy Bleyland, het tweeëntwintigjarige topmodel Julia Nessi, prostituee Rachel Red, psychologe Sasha van Voorst en politieagent Nick Simons, werkzaam bij zedendelicten. En dan natuurlijk de geobsedeerde psychopaat met zijn zieke gedachtegang, die hij ten uitvoer wil brengen.
Van Houten heeft de karakters herkenbaar neergezet en goed uitgewerkt. Vooral Maddy en de maniak komen goed uit de verf.

Maddy is normaal gesproken een nette jonge vrouw, werkzaam als juffrouw op basisschool de Vlindertuin waar ze al drie jaar voor groep drie staat. Ze heeft last van de aanhoudende hitte, waardoor haar stoppen doorslaan en laat zich even gaan, voor ze er erg in heeft wordt ze afgevoerd door de politie en heeft ze een proces verbaal aan haar broek hangen. Enige positieve hieraan is haar ontmoeting met politieman Nick Simons. Er is een fysieke aantrekkingskracht tussen beide, waar ze niet omheen kunnen. Nick en Maddy groeien steeds meer naar elkaar toe, wanneer er opeens rare dingen gebeuren in Maddy’s leven. Ze wordt met de dood bedreigt, opmerkelijk is dat deze dingen allemaal zijn begonnen sinds ze Nick heeft leren kennen, wat weet ze nou eigenlijk van hem? Speelt Nick een ziek spelletje met haar? En is ze daadwerkelijk in gevaar?

Doodstil, spannend thrillerdebuut, bijzonder opgebouwd en goed uitgewerkt, vier vrouwen en één bezeten maniak, weet jij aan zijn meesterwerk te ontkomen? Aanrader!

★★★½

Recensie door Kat (bron: http://bit.ly/1J9uszn )


  • 0

Interview: Thrillerlezers

Wat een leuk team, de recensenten en medewerkers van thrillerlezers.blogspot.nl. Ook al was deze recensie minder dan de anderen: lees hier, toch vroegen ze me voor een interview en schuwden geen enkele vraag. Lees hier of hieronder het interview (met dank aan thrillerlezers):

In gesprek met Lydia van Houten

De schrijfster Lydia van Houten begon haar loopbaan met Het Teken van Drie. Dit is een jeugdfantasyserie, later werden deze boeken omgedoopt naar de Evian Willow serie.

20154

Nadat ze besloten had zich volledig op het schrijven te richten, begon ze aan haar eerste Young Adult Fantasy boeken. Haar debuut was in 2004 met De Codex Vetus en daarop volgde van die serie Orde van de Codex bewakers en Het laatste Oordeel.

In 2014 kreeg ze een ingeving en werd haar eerste serie Het Teken Drie om gedoopt naar de Evian Willow serie waar dit jaar een vervolg van uitkomt.

Lydia schreef ook boeken onder haar meisjesnaam. Vooral prentenboeken voor kleuters en peuters. Ze illustreerde deze boeken, maar tekende ook voor andere auteurs. In 2009 gaf haar uitgever Yoyo Books de serie Goodnight Little Moon uit die wereldwijd verscheen.

‘Doodstil’ is haar thriller debuut en wij van Thrillerlezers hadden de eer om de schijfster en illustrator een aantal persoonlijke vragen te stellen over haar manier van schrijven en haar ervaringen daarbij. Al waren de vragen niet zo heel persoonlijk want, aan het einde van het interview was een kleine note van de schrijfster die ik jullie niet wil onthouden en hier onder bij de start noteer .Wellicht bij een volgend gesprek op een boekenfeestje toch maar eens over gaan hebben. Wordt vervolgd dus Lydia!!

Jullie bedankt voor deze leuke vragen. Gelukkig niets over chocoladeverslavingen, over katten en andere afwijkingen 😉 En aan al jullie fantastische lezers: jullie zijn geweldig!! Gelukkig dat jullie er zijn, want in deze tijden van massa afleidingen, verhogingen van BTW, omvallende boekhandelketens, boffen wij schrijvers dat er mensen zijn die onze boeken nog steeds lezen. Eigenlijk weet ik niet of het gangbaar is maar ik doe het gewoon: dank jullie wel, dankzij jullie kunnen en mogen wij schrijven! Groetjes Lydia

Leest u mee?

Hoe voelt het om na twee jaar eindelijk een echt tastbaar boek te hebben?

Aanpassing 2

Achteraf als je iets tastbaars vast hebt, en er reacties terugkomen, dan pas is het echt af. Die twee jaar leek een eeuwigheid, zeker toen ik midden in het boek ‘gestoord’ werd met een persoonlijk drama. Voor mij is het duidelijk zichtbaar in het boek, de tweede helft is veel harder geworden.

Wanneer werkte je aan je boek? En hoe moeten we jou dan voor ons zien? Met laptop, muziek, woonkamer of afgezonderd?

Als ik schrijf is dat altijd met muziek, achter mijn pc, en gelukkig sinds vijf jaar niet meer in de woonkamer maar afgezonderd. Muziek is absoluut noodzakelijk om geconcentreerd te kunnen werken.

Heb je dan ook een bepaald soort muziek wat je graag luistert tijdens het schrijven? 

Jazeker! Bij Doodstil: intro Pharell Williams met Happy, daarna herschreven met Maroon 5, Sia, Krewella, Vicetone, Imagine Dragons, en Proximity Bij Evian Willow: Olly Murs, Epic music, Matthew Koma, Zedd, Proximity. En dan nu bij Vervloekt: waar ik nog mee bezig ben … eerste intro met Krewella, en Maroon 5


Voor welke mensen is je boek bedoeld?

Eigenlijk zou ik iedereen willen roepen, maar helaas is er een leeftijdsgrens van achttien omdat er nogal wat expliciete scènes in het verhaal zitten. Weliswaar gecensureerd, de eerste versie was veel erger.

Heb je al eerste reacties? Hoe zijn die? Hoe bereid je je voor op eventuele kritische opmerkingen?


Tot nu toe ben ik verrast. Zeker omdat ik het boek niet uit wilde gegeven omdat ik twijfelde. Zeker wat betreft bepaalde scenes, die ik nooit eerder had gebruikt. Ik moest over een grens heen. Toen de proeflezers reageerden kon ik niet meer terug, daarom besloot ik door te gaan. Wat betreft kritische opmerkingen, natuurlijk ben je als auteur kwetsbaar en daar kan je twee dingen mee doen. Je opstellen als: “what ever” of “misschien kan ik hier iets mee…”. Dat laatste prefereer ik, maar ik geef toe, het blijft altijd een uitdaging!

Wie las als eerste je manuscript en was diegene zijn kritiek terecht?

Mijn proeflezers, want zij zijn mijn klankbord. Zonder mijn proeflezers ben ik absoluut verloren. Gelukkig was het vooral positief en was ik diegene die kritiek had op het werk. O, er zijn inderdaad wat banale aanpassingen gedaan, na aanleiding van opmerkingen over de oppervlakkigheid van Maddy. Ook niet teveel want mijn eerste hoofdpersoon is wel gebleven wie ze moest zijn!

Doodstil is je thriller debuut, hier voor schreef je een Fantasyserie, wat is voor jou de omslag geweest om een thriller te gaan schrijven?

Angst heeft mij vooral behouden eerder thrillers te gaan schrijven. Het ‘ik ben niet goed genoeg’ idee wat ik had. Zelfs met Fantasy was dat het geval, ik heb mezelf over deze grens moeten trekken. Van huis uit is mij geleerd dat ik nooit goed genoeg was. Het is een trekje dat ik niet zomaar kan uitschakelen. Het was bevrijdend te weten dat ik er echt wel mag wezen en dat mensen mijn werk kunnen waarderen. Toch blijft dit een eeuwige strijd. Maar als ik dit had geweten, dan had ik nooit zo lang gewacht!

Waarom koos je voor het schrijven van een thriller?

Met thrillers kan ik een stap verder waar ik bij Fantasy blijf steken. Fantasy kan spannend zijn maar ik kan nooit de personages zo intrigerend maken als bij thrillers. Het ‘waarom’ vind ik boeiend, wat drijft mensen tot waanzin, zelfs daders zijn mensen en dat kan ik nergens zo goed weergeven als in thrillers. Oppervlakkigheid schuw ik en daarom zijn thrillers juist geweldig!

Lees je zelf ook graag? Veel of gewoon of weinig
Wat lees je dan graag?

Oei, ik wist dat deze vraag kwam, maar ik wil eerlijk zijn. Ik lees weinig tot geen fictie. Op dit moment heb ik stapel liggen dat in de zomervakantie aan bod komt: Atlas Shrugged van Ayn Rand. Toevallig heb ik deze Koningsdag Nicci French gekocht. Bij wijze van uitzondering wil ik die ook lezen. Maar normaal lees ik ‘supersaai’ werk.

Wat is jouw favoriete boek allertijden en waarom?

Gelukkig hoef ik daar niet lang over na te denken: 1984 van George Orwell. Omdat ik gefascineerd ben om zijn futuristisch inzicht, zijn schrijfstijl en zijn intellect, iets waar ik enorm jaloers op ben.

En dan natuurlijk een opvolgende vraag: wat is het verschil voor jou om een thriller te schrijven of een Fantasy boek? Moet je dan anders denken, in een andere mood zijn?

Ah, ja natuurlijk! Haha, goeie vraag! Ja absoluut. Thrillers schrijven met Happy van Pharrel was geen succes. Ik heb scenes moeten schappen om Pharrel Williams. Maar met Maroon’s Animals was het probleem opgelost. Maar even zonder gekheid, ja, er zit een groot verschil in denken en gemoedstoestand. De laatste pagina’s van Doodstil herinner ik mij nog goed. Ik was geschokt, en toch wist ik dat het goed was. Dat kan bij een Fantasy niet gebeuren.

De dader is je verhaal, is een obsessieve stalker, ik kreeg de kriebels van hem, nu vraag ik me af hoe kom je juist op zo`n man, heb je hierover gehoord, of gelezen?

Haha, leuk! Maar hij is niet eens zo erg, weet je? Hij is op zoek naar iets dat hij miste en eigenlijk ben ik deze man, hoe vreemd het ook klinkt. Hij zocht waardering en kon het niet krijgen, om toestemming te krijgen om goed genoeg te zijn in deze moordende concurrentie die wij wereld noemen. Omdat hij mij is kon ik hem zo goed weergeven, hij is een reflectie in mijn eigen spiegel. En om eerlijk te zijn denk ik dat iedereen deze scherf in zich heeft. Dat scherpe randje zorgt voor een knagend gevoel van herkenbaarheid.

Na Doodstil ga je door met thrillers of ga je het afwisselen met Fantasy verhalen?

Er stonden nog twee YA boeken op stapel: Evian Willow en Vervloekt. Vervloekt neigt meer naar thriller, maar er zitten aspecten in van fantasy. Ik twijfel op dit moment of ik dit verhaal wel een YA moet noemen. Ná deze boeken komt er een nieuwe thriller. Het script ligt al klaar!

Het script voor volgende boek ligt al klaar. Hoelang hoop je daar aan te werken en wat wordt het onderwerp? 

Het volgende boek als in thriller? Zoals ik al vertelde ik twijfel bij Vervloekt, misschien wordt dat toch de volgende thriller. Op dit moment werk ik hard om dit boek dit jaar nog af te krijgen.

Als Vervloekt toch een YA blijft dan komt de volgende thriller pas in 2016 uit. Vervloekt gaat over een meisje dat met haar familie (noodgedwongen) moet verhuizen, naar een monumentaal pand. Dan gebeuren er rare dingen…

Het onderwerp van de thriller in 2016? Dat is eigenlijk een groot geheim, maar natuurlijk ben ik weer eens té enthousiast. Goed dan, jullie hebben de primeur! Ik wil er maximaal een half jaar aan werken, in 2016, dat is het plan.

Het gaat over een schrijver… en nu zeg ik dus echt al te veel, maar het wordt nagelbijtend spannend! Dat beloof ik!


Als je jouw levensles zou moeten beschrijven met een quote, welk zou dat dan zijn?
Wie weet is over een tig aantal jaar jouw quote dan wel de start van een nieuw boek…

Haha, die laatste zijn wel een hoop vragen ineen zeg! Of ik iets heb met quotes? Soms wel, alleen als ze betrekking hebben en aansluiten op het werk. In dit geval was het een pareltje! Het paste perfect, zeker met de latere scene, waar het in terugkwam. Ik wist niet eens dat Vincent maar één werk had verkocht in zijn leven, toch ging hij door. Dat gaf me te denken: hoe knap! Deze man was een genie en niemand die het zag. Dat boeide me tot op het bot. Dus in die zin intrigeerde hij mij en kwam zijn lijden goed van pas in het boek. En mijn levensles met een quote? Oké, ik heb er eentje: “Stel je zelf bloot aan je diepste angst; En daarna, heeft angst geen macht meer; Je bent vrij.” – Jim Morrison. En als ik er zelf een zou moeten verzinnen… en deze komt terug in Evian Willow: “Dwaasheid is als het duister. Dat kunnen wij niet veranderen, net zo min de maan zo licht kan worden als de zon.”

Wij willen Lydia enorm bedanken voor de moeite om al onze vragen te beantwoorden en het enthousiasme waarmee ze ons aanstak. Persoonlijk hoop ik je gauw een keer te ontmoeten op een boekenfeestje Lydia, dan neem ik chocolade voor je  mee. Maar allereerst wensen we je natuurlijk veel succes met het schrijven van je boeken en de verkoop van Doodstil.