Recensie: Leesclub van Lettervreters

  • 0

Recensie: Leesclub van Lettervreters

01

Doodstil’ – Lydia van Houten – lees hier de recensie

Maddy is normaal gesproken een gecontroleerd persoon, schooljuf in de onderbouw, maar wat heeft ze een last van de hitte! Wanneer ze besluit daar iets aan te doen slaat ze volledig op tilt. En zij is niet de enige die daar last van heeft. Maddy wordt vervolgens opgepakt maar tot haar grote verbazing neemt deze arrestatie wel een heel aparte wending nadat ze agent Nick heeft ontmoet. Ze heeft zo haar vraagtekens bij hem maar is dusdanig geïntrigeerd dat ze dat gevoel voorlopig even parkeert. Vol overgave stort ze zich in zijn armen. Na haar ontmoeting met Nick gebeuren er ineens de meest rare dingen, de brieven zijn toch wel het meest opvallend. Tot in gruwelijk detail leest Maddy wat de afzender van haar wil. Maar zij is niet de enige die kan rekenen op post. Ook drie andere vrouwen ontvangen fanmail en de vraag is wat Maddy, Julia, Rachel en Sasha met elkaar gemeen hebben.
Nick neemt het intussen niet zo nauw met regeltjes en zorgt daarmee, bewust of niet, voor verdachte situaties. Maddy’s twijfel is aangewakkerd. Hopelijk op tijd.

 

“Doodstil” is geschreven op het leven van vier totaal verschillende vrouwen. Wat hebben deze vrouwen als gemene deler dat ze samen worden gebracht in dit verhaal? En hoe zit het met die gestoorde maniak die zijn idee maar niet van de grond krijgt? Wat is zijn rol in dit geheel en wat wil hij van de vrouwen? Want wat als je letterlijk tegen je droomman opbotst en er vanaf dat moment hele rare dingen gebeuren? En wat als je rare brieven gaat ontvangen en je geen idee hebt wie de afzender is? Of wat is wijsheid als je een onverwacht huwelijksaanzoek krijgt van een klant?

 

In een vlotte schrijfstijl, lekker ongecompliceerd, zet Van Houten vier korte verhalen neer die door een rode draad met elkaar verbonden zijn. Wat die rode draad is die Maddy, Julia, Rachel en Sasha met elkaar verbindt zal langzaam maar zeker duidelijk worden. Maar dat gaat niet zomaar, nee je wordt op verschillende momenten de verkeerde richting ingestuurd waardoor iedereen in het verhaal verdacht is. En dat werkt positief op het leesplezier.

 

Wat opvalt is dat hoofdpersonage Maddy de meeste indruk maakt, haar verhaal is ook meteen het eerste, wellicht dat het daarmee te maken heeft. Wanneer het tweede verhaal rondom Julia begint krijgt alles een geheel andere wending, je begeeft je als het ware in een totaal ander ‘boek’ en in eerste instantie heb je geen idee wat de verbindende factor gaat zijn. Heel verrassend want pas later wordt duidelijk hoe het zit. En dan begint het verhaal van Rachel, opgevolgd door dat van Sasha. Telkens weer onvoorspelbaar en totaal anders, alleen steeds die ene rode draad……

 

De aanduiding van de hoofdstukken in het Latijn geven aan in welke richting je het moet zoeken, heel origineel en goed gekozen. Ook positief is het aankaarten van een aantal zaken in de prostitutie -en modellenwereld die minstens opmerkelijk te noemen zijn. Een verhaal waaruit ook iets geleerd kan worden verdient een compliment, dat getuigt van research door de auteur.

Het boek is een combinatie van spanning, erotiek en het bevat zelfs behoorlijk wat humor. Het is fel, snel en vol zelfspot. Meteen al in het eerste hoofdstuk wordt een sfeer neergezet waardoor je er nog eens extra lekker voor gaat zitten. Dat ene specifieke scenario is zo grappig en herkenbaar geschreven, alsof het jezelf betreft. Het zet in ieder geval de toon. Van Houten neemt je mee in ijzersterke sfeerschetsen waardoor het verhaal met vlagen heel aannemelijk overkomt. Daar tegenover zijn sommige dingen best wat onwaarschijnlijk en vergezocht, met als gevolg dat het op dat moment iets afzwakt. De passages van de dader zorgen gelukkig weer voor extra spanning, ook al is het wel meteen duidelijk dat er sprake is van een heel ziek persoon en wat zijn intenties zijn, daar valt niets aan te raden. De uitdieping van personages Maddy, Julia en de maniak zijn erg sterk, die maken echt indruk. Bij de andere personages zwakt het iets af en bij Nick blijft niet veel meer over op het einde. Daar had nog wel wat meer ingezeten. Op een aantal (tik)fouten na is het al bij al een indrukwekkend thrillerdebuut én aangename kennismaking met Van Hout dat smaakt naar meer.

3,5 sterren
Patrice – Team DPB

  • 0

Recensie: Leesclub van Lettervreters *Hilde van den Bosch

01

 

Niet alleen bleek Hilde van den Bosch mijn verjaardag en leeftijd te delen, ook had ze een voorliefde voor ragdolls, en had het zelfde virus: één doll is geen doll. Verder was haar smaakt, qua boeken, gelukkig precies goed.  Ze had mijn boek gelezen en haar recensie maakte een goed begin aan mijn eerste vakantiedag. Hilde en ik bleken tweelingen te zijn en geestelijk dezelfde genen te hebben…

 

Maar liefst **** en een halve ster!!

 

In ieder geval is dit haar recensie, lees het hieronder of bezoek de website van: Leesclub van Lettervreters.

Zes moorden, één meesterwerk…
Madeleine Bleyland, ook wel door intimi Maddy genoemd,  is onderwijzeres op een basisschool. Op een snikhete zomerdag, als haar pas aangekochte airconditioning ermee stopt en zij terug gaat naar de Megastore, draaien bij haar alle stoppen door als ze onheus bejegend wordt door de verkoper. In al haar woede smijt ze het apparaat over de toonbank. Alle alarmbellen gaan af in de winkel en voor ze het weet zit ze opgesloten in een kamer voor verhoor. Observeren is haar passie alsmede naamkaartjes lezen. Nadat het proces-verbaal wordt opgemaakt en ze wordt vrijgelaten loopt ze per ongeluk op tegen Nick en valt flauw. Nick laat haar bijkomen in een kamertje en biedt zijn excuses aan. Ze voelt zich opgelaten en schuldig als ze wordt vrijgelaten. Het proces-verbaal zal later wel gevolgen hebben. Totdat Nick zich plots in haar schoollokaal bevindt, haar uitnodigt voor het eten en het officiële proces-verbaal bij zich heeft voor haar misdraging in de Megastore.

 

Maddy voelt zich aangetrokken door de charmante Nick, werkzaam bij de zedenpolitie, en besluit hier op Ja op te zeggen. Ze kleedt zich mooi aan en voordat ze in haar auto stapt, komt haar onderbuurman Tom haar vertellen dat haar computer weer schoon is van virussen. Ook heeft hij een brief bij zich, een hele onaangename brief waaruit blijkt dat ze gestalkt wordt. In verwarring stapt Maddy in de auto. Het weerzien met Nick maakt alles goed en ze neemt hem in vertrouwen over de brief, Tom de buurman en het akkefietje bij de Megastore. Nick belooft haar eeuwig te beschermen en zij vertrouwt hem volledig. Totdat ze een nieuwe brief in haar bus vindt en haar buurman Tom zich opeens wel erg afhankelijk van haar opstelt. Maddy besluit om haar beste vriendin Sasha, een psychologe, te raadplegen. Helaas te laat want ook al waren de woorden van Sasha waarschuwend, de volgende dag wordt het levenloze lichaam van Maddy in de bosjes van een park aangetroffen.

 

Julia Nessi is een opkomend model. Bloedmooi, charmant en met hersens. Op menig internationaal tijdschrift prijkt haar hoofd. De megarijke eigenaar van de Megastore is dat niet voorbij gegaan en hij zet alles op alles op om Julia tot zijn echtgenote te maken. De chique pooier Dennis, regelt het arrangement en zorgt ervoor dat zij er niet meer onderuit kan om met deze excentrieke zakenman te gaan trouwen. Totdat ook zij rare brieven vindt waarbij haar leven wordt bloot gelegd. Dennis belooft haar in bescherming te nemen.
Alsmede de bloedmooie rode Rachel Red, onder de hoede van Dennis werkzaam. Dennis regelt bijzondere arrangementen voor haar. Gemaskerde feesten, orgies, mannen met allerlei fantasieën. Niets is voor haar teveel. Dennis zorgt voor de poen en de juiste mensen. Rachel voelt zich succesvol wat jaloezie opwekt bij haar beste vriendin Vivian. Totdat ook Rachel brieven ontvangt met weerzinwekkende teksten. Ze wordt angstig en vertrouwd niemand meer.

 

Sasha is vastberaden om de moordenaar op haar vriendin te achterhalen. Dag en nacht loopt ze rond met allerlei vragen totdat Nick, de zedenrechercheur, weer contact met haar zoekt. Tot zij ook brieven krijgt.
In hoeverre kan ze Nick vertrouwen? Wat weet hij? Wie is die Megastore-medewerker? Welke rol heeft Dennis? En Tom…de buurman. Of is het de eigenaar van de Megastore….

 

Doodstil is het thrillerdebuut van Lydia van Houten (1972), Voorheen heeft ze de fantasy-serie “Het teken van drie” geschreven. Doodstil is haar eerste literaire thriller. Het is daarom niet vreemd dat de schrijfstijl van Lydia absoluut professioneel te noemen is. Zeer innemend, vlot en scherp. Alle zinnen en woorden kloppen in het verband. Meerdere hoofdpersonen volgen in het verhaal. Het verhaal is geschreven vanuit diverse personen in verschillende hoofdstukken; Madeleine (Maddy), Julia, Rachel (met als bijrol Vivian) en Sasha. Vooral Maddy is goed weergegeven in het verhaal, uiteindelijk komen we weer op haar terug. En dan al die lugubere, vreemde personages: Nick (de zedenrechercheur), Tom (de buurman van Maddy), Winfried (de megarijke eigenaar van Megastore), Dennis (de luxueuze, galante pooier) en de excentrieke verkoper annex ober en chauffeur van Megastore; Leonard.

Het hele verhaal blijft spannend totdat je opeens in het laatste deel wel geconfronteerd wordt met de dader. Het neemt totaal niet weg dat de spanning dan gaat ontbreken want de rol van de andere medekandidaten zorgen zeker nog voor de nodige spanning tot het laatste moment. Erg knap gedaan! Als lezer krijg je toch nog dat onderbuikgevoel van er kan nog iets komen. Wie neemt het heft in handen?

Zowel van de titel als van het verhaal wil je wel Doodstil worden. Het past bij het verhaal en tijdens het lezen word je vanzelf doodstil. Het verhaal leest als een trein. Zelden een boek in zo’n korte tijd uitgelezen. Het bleef boeien van bladzijde 1 tot het einde. Eerlijkheid bekent me om te zeggen dat ik langer over de laatste 20 bladzijden heb gedaan als over de eerste 260 pagina’s. Erg jammer dat het stopte.

De cover is passend maar niet erg origineel. Daarbij wil ik graag een kritische opmerking maken over de tekst op de achterzijde. Waarschijnlijk zullen veel mensen naar de opticien moeten hollen om deze tekst te lezen. Te klein en te onduidelijk lettertype; zowel deze recensent alsmede mijn ouders (al wel meer op leeftijd en voorzien van passende instrumenten) konden de tekst amper lezen.

You did it Lydia van Houten! Je hebt een verhaal neergezet wat deugt van begin tot het einde. Het houdt je in de greep en je bent bedroefd dat het einde genaderd is. We kijken uit naar je volgende thriller; schrijf er nog maar eens zo een!

Eindoordeel; 4,5 ster
Waarom geen 5? Enkel en alleen omdat de basis van het verhaal niet uniek is (er zijn meerdere boeken met dit onderwerp geschreven) en het vermoeden is dat deze schrijfster nog veel meer in petto heeft en daar bewaar ik graag mijn vijf sterren voor.

Hilde van den Bosch – DPB recensent

Bron: leesclub van lettervreters de Perfecte buren

EBOOK BESTELLEN


  • 0

Recensie: Perfecte buren leesclub

thickbookleft_1344x1566

Een bijzonder positieve recensie. Wat heel erg fijn is, omdat de recensent alle easter eggs heeft gevonden en die ook meegeeft en ‘verklapt’ in de recensie. Want het is altijd afwachten of het verhaal zo geïnterpreteerd wordt als je als schrijver bedoelde. Het is meteen het lastigste, omdat je niet alles weg wilt geven maar hoopt dat de puzzelstukjes opgemerkt worden en later op hun plaats vallen. In dit geval is de puzzel zeker gelukt! *blij mee:

 

“Je wordt door de schrijfster meerdere malen op het verkeerde been gezet, wat het verhaal alleen maar boeiender maakt…” (Door het geweldige team van http://perfecteburenleesclub.blogspot.nl)

 

Waarvoor mijn hartelijke dank aan Jeanine voor het plaatsen op: Bruna en Hebban!!

 
Lees hier de recensie, of via perfecteburenleesclub.blogspot.nl:
Het boek begint met een citaat van Vincent van Gogh:“Ik kan niet het feit veranderen dat mijn schilderijen niet verkopen. Maar de tijd zal komen dat mensen zullen erkennen dat zij meer waard zijn dan de waarde van de verf die ik heb gebruikt in het schilderij.

De cover

Het eerste dat opvalt aan de cover zijn de bloedrode lippen, met een vinger met een lange, zwartgelakte, nagel voor de mond die tot stilte maant. Verder zie je een deel van een vrouwengezicht, dat gemaskerd is. Wat verder direct opvalt is de titel en dan vooral het woord “DOOD”: het lijkt alsof er bloedspatten op het woord zitten. Aan de linkerkant van de kaft van het boek is een soort structuur te zien, wat ook deels voorkomt op het masker. Het is mij niet geheel duidelijk of dit bij het masker hoort of dat het een doek is of iets dergelijks, wat deels over masker valt. De ondertitel maakt mij nieuwsgierig: Zes moorden, één meesterwerk. De cover krijgt van mij een 7.

Het verhaal

Maddy (Madeleine) ontmoet nadat er aangifte tegen haar is gedaan, de zedenrechercheur Nick Simons. Hij bezoekt haar op school, waar zij voor groep 3 les geeft en vraagt haar uit eten. Ze is erg van hem gecharmeerd en ze spreken ’s avonds af. Bij het afscheid nemen geeft hij Maddy terloops het originele proces-verbaal. Hier schrikt ze van. Hoe makkelijk is het blijkbaar voor een agent om zoiets te laten verdwijnen, tegelijkertijd is ze opgelucht dat de aanklacht tegen haar verdwenen is.

Op het moment dat ze ’s avonds weg uit wil gaan naar de afspraak met Nick, komt haar buurman aangerend met een reeds geopende brief. Hij verontschuldigt zich dat hij de brief per ongeluk heeft gelezen en zegt tegen haar dat hij altijd klaar voor haar zal staan. Het is een brief van een stalker, die haar op een zeer indringende wijze bedreigt met de dood. Maddy is daarna behoorlijk angstig. Wie heeft het op haar voorzien? De aantrekkelijke rechercheur, die ook zomaar proces-verbalen kan laten verdwijnen, haar buurman, die altijd klaar voor haar wil staan? Of toch iemand anders?

Voordat je het weet, heeft de stalker precies uitgevoerd wat hij Maddy had beloofd te doen.

Maddy blijkt niet het enige slachtoffer te zijn van de stalker. Naar mate het verhaal vordert krijgen andere vrouwen soortgelijke brieven. In het begin lijkt het alsof deze vrouwen niets met elkaar te maken hebben, dat ze willekeurige slachtoffers zijn, maar in de loop van het boek blijkt dat er een ingenieuze link is tussen al deze vrouwen. Worden zij net als Maddy allemaal slachtoffer? Wat is de link tussen deze vrouwen onderling en tussen de stalker?

Mening en conclusie

Het boek bestaat uit 4 aparte verhalen, die elk met elkaar in verband staan. Elk verhaal begint met de naam van het slachtoffer met een Latijns woord erbij dat uitstekend past bij dat deel van het boek. De Latijnse woorden geven in één woord de levenswijze of karakter van de vrouwen weer. Het zijn eveneens 4 van de 7 hoofdzonden, wat gelijk mijn aandacht trok. Deze opbouw van het verhaal (oftewel 4 verhalen) is de kracht van het boek. Elk verhaal heeft een spannend einde en geeft geen directe informatie door over de daarop volgende verhalen, waardoor je er zelf over na gaat denken wat de link zou kunnen zijn tussen de vrouwen. Waarom de stalker nu juist hen heeft uitgekozen. De brieven van de stalker en de gedachten van de stalker zijn duidelijk weergegeven door middel van een ander (schuingedrukt) lettertype.

Ik heb genoten van dit boek en zijn opbouwende spanning. De opbouwende spanning komt vooral door de aparte verhalen, die op het eerste oog niets met elkaar te maken schijnen te hebben. Naar het einde toe beginnen zaken op elkaar aan te sluiten. Zaken die je niet eerder met elkaar in verband zou hebben gebracht. In elk verhaal is de stalker dicht aanwezig bij de vrouwen en bijna iedereen kan de dader zijn. De schrijfster heeft op een goed onderbouwde wijze steeds meerdere kandidaten naar voren geschoven, een ieder van deze kandidaten zou zijn reden kunnen hebben om de stalker te zijn en de vrouwen iets aan te willen doen. Dit betrok mij enorm bij het verhaal, je leeft erg mee met de vrouwen en de vraag: wie is hij toch? Je wordt door de schrijfster meerdere malen op het verkeerde been gezet, wat het verhaal alleen maar boeiender maakt.

Wat vooral indruk op mij maakte was de eerste moord. Vanaf dat moment kon ik niet meer stoppen met lezen. Het kwam volledig onverwacht en direct wilde ik het boek ook uitlezen. Ik voelde me eigenlijk een soort van overvallen dat de stalker zo snel al toesloeg en wilde daarom ook weten wie het de dader nou eigenlijk is. Uitstekende thriller!

Ik geef het boek met plezier 4***

Jeanine (resencent DPB)