Category Archives: Recensies

  • 2

Alle recensies voor Het vervloekte huis

STERREN JPG

Lees hier alle recensies van Het vervloekte huis:

New word order: ‘Sterke literaire thriller.’ *****

Mustreads or not: ‘Een echte MUSTREAD!’ *****

Passie voor boeken: ‘De juiste ingrediënten en een perfecte balans.’ *****

Wen’s Blog: ‘Zeer spannende, realistische thriller.’ *****

Rose and Books: ‘Je wilt weten hoe het allemaal zit en wat er gaat gebeuren.’ *****

Boekenliefhebber: ‘Nagelbijtend spannende thriller.’ ****

Books and thoughts: ‘Literaire thriller van formaat!’ *****

The Book Girl: ‘Eindelijk weer een goede thriller in thrillerland!’ *****

Kinderboeken zijn leuk: ‘Spannend van begin tot eind.’ *****

Perfecte Buren Leesclub: ‘Waanzin en spanning op z’n best!’ *****

Thrillzone: ‘Een sterk spannend plot!’ ****

Boekenrupsjenooitgenoeg: ‘Spanning ten top!’ *****

Thrillerlezers: ‘Geen aanrader.’ **

Sonja leest & schrijft: ‘Het leest als een trein.’ ****

Ikhouvanhorrorfantasyenspanning: ‘Dit kon weleens de Thriller van 2016 worden!’ *****

Graaggelezen: ‘Een waarlijk meesterwerk!’ *****

LEES DE EERSTE HOOFDSTUKKEN … en oordeel zelf. Laat je berichtje achter, ik vind het leuk om van je te horen!!

 


  • 0

Recensie NBD Biblion ‘Evian Willow en de vloek van de vuurdraak’

De recensie ‘Evian Willow’ van NBD Biblion is binnen. Lees hieronder de recensie en neem lees geheel vrijblijvend het gratis voorproefje:

EVIAN WILLOW

Binnenkort beschikbaar in de bibliotheek:

BIEB 2016


  • 0

Recensie: Vrouwenthrillers.nl

00001 VROUWEN

Hartelijk dank aan: www.vrouwenthrillers.nl voor deze prachtige recensie van maar liefst **** en een halve ster!

Recensie: lees hem hier op de website of hieronder.
VrouwenThrillers.nl (Amanda) op 2 november 2015:

 

Doodstil heeft een intrigerende zwarte cover waarop de helft van het gezicht van een vrouw te zien is met een vinger voor haar mond: Sssstt. Lettertype is mooi gekozen en valt goed op. Een aantrekkelijke boventitel die gelijk hoog gespannen verwachtingen oproept: ‘Zes moorden, één meesterwerk’.

 

Doodstil is het thrillerdebuut van schrijfster Lydia van Houten. Ze is wel bekend van de fantasyreeks Het teken van drie. Daarnaast heeft haar boek Black out op de longlist van de Paul Harland Awards gestaan. Het boek De Codex Vetus is dit jaar internationaal uitgegeven. Lydia is momenteel druk bezig met het schrijven van haar volgende thriller: Vervloekt. De verwachting is dat deze rond juni 2016 uitkomt.

 

Doodstil begint met het verhaal van Maddy. Maddy is lerares op een basisschool. Door een onfortuinlijke gebeurtenis wordt zij opgepakt en komt ze in contact met zedenrechercheur Nick Simons. Zodra ze een relatie met hem begint, ontvangt ze rare brieven met doodsbedreigingen. Daarnaast maken we kennis met Julia, Rachel en Sasha, die ongeveer hetzelfde lot ondergaan. De vraag is wat deze dames met elkaar verbindt. Het boek eindigt bij psychologe Sasha, een goede vriendin van Maddy, waardoor de cirkel weer rond is.

 

Met Doodstil heeft Lydia een zinderend debuut naar buiten gebracht. Ze heeft een fijne, vlotte schrijfstijl waardoor het boek heerlijk wegleest. Het boek is onderverdeeld in vier delen, waardoor het idee wordt gewekt dat het vier afzonderlijke boekjes zijn, maar niets is minder waar. Een bijzondere indeling van het verhaal. Elk deel vertelt het verhaal, in de eerste persoon, van één van de vrouwen die ten prooi vallen aan de doder. Daarnaast zijn er regelmatig cursieve stukken tekst te lezen die afkomstig zijn van de dader. Een quote uit de zieke geest: “De glimmende haren leg ik neer naast haar hoofd, en als een doek drapeer ik ze over haar naakte borsten. Ik zal haar vingernagels fel rood schilderen, dat steekt mooi af tegen haar bleke huid.”

 

De vrouwelijke personages in het boek worden uitgebreid beschreven, waardoor ik een goede voorstelling van hen kon maken. De mannen daarentegen blijven wat op de achtergrond en mysterieus, waardoor je zelf kunt fantaseren hoe ze eruit zien en wie ze echt zijn. De plot is goed opgebouwd, in alle vier de delen wordt de spanning langzaam naar een zinderend eindpunt gedreven. De erotische beschrijvingen in het boek zorgen voor een extra zinnenprikkelende spanning, wat erg goed gecombineerd is met het verhaal.

 

Daarnaast zitten er grappige ontwikkelingen in het boek. Wat mij een glimlach op mijn gezicht bezorgde was de naam van de zedenrechercheur: Nick Simons. De bijbehorende quote uit het boek:” ‘Nick Simons,’ sprak hij zelfverzekerd.’ Ik kon een glimlach niet onderdrukken en ik moest me inhouden om geen flauwe grap te maken.” De verduidelijking van de titel van het boek wordt lang verborgen gehouden, pas in het laatste hoofdstuk wordt hier duidelijkheid over geschept.

 

Doodstil is een zinderende thriller met een ingenieus uitgewerkt plot, eenmaal in het boek begonnen moet het uit!

 

Oordeel:


  • 0

Recensie: Leesclub van Lettervreters

01

Doodstil’ – Lydia van Houten – lees hier de recensie

Maddy is normaal gesproken een gecontroleerd persoon, schooljuf in de onderbouw, maar wat heeft ze een last van de hitte! Wanneer ze besluit daar iets aan te doen slaat ze volledig op tilt. En zij is niet de enige die daar last van heeft. Maddy wordt vervolgens opgepakt maar tot haar grote verbazing neemt deze arrestatie wel een heel aparte wending nadat ze agent Nick heeft ontmoet. Ze heeft zo haar vraagtekens bij hem maar is dusdanig geïntrigeerd dat ze dat gevoel voorlopig even parkeert. Vol overgave stort ze zich in zijn armen. Na haar ontmoeting met Nick gebeuren er ineens de meest rare dingen, de brieven zijn toch wel het meest opvallend. Tot in gruwelijk detail leest Maddy wat de afzender van haar wil. Maar zij is niet de enige die kan rekenen op post. Ook drie andere vrouwen ontvangen fanmail en de vraag is wat Maddy, Julia, Rachel en Sasha met elkaar gemeen hebben.
Nick neemt het intussen niet zo nauw met regeltjes en zorgt daarmee, bewust of niet, voor verdachte situaties. Maddy’s twijfel is aangewakkerd. Hopelijk op tijd.

 

“Doodstil” is geschreven op het leven van vier totaal verschillende vrouwen. Wat hebben deze vrouwen als gemene deler dat ze samen worden gebracht in dit verhaal? En hoe zit het met die gestoorde maniak die zijn idee maar niet van de grond krijgt? Wat is zijn rol in dit geheel en wat wil hij van de vrouwen? Want wat als je letterlijk tegen je droomman opbotst en er vanaf dat moment hele rare dingen gebeuren? En wat als je rare brieven gaat ontvangen en je geen idee hebt wie de afzender is? Of wat is wijsheid als je een onverwacht huwelijksaanzoek krijgt van een klant?

 

In een vlotte schrijfstijl, lekker ongecompliceerd, zet Van Houten vier korte verhalen neer die door een rode draad met elkaar verbonden zijn. Wat die rode draad is die Maddy, Julia, Rachel en Sasha met elkaar verbindt zal langzaam maar zeker duidelijk worden. Maar dat gaat niet zomaar, nee je wordt op verschillende momenten de verkeerde richting ingestuurd waardoor iedereen in het verhaal verdacht is. En dat werkt positief op het leesplezier.

 

Wat opvalt is dat hoofdpersonage Maddy de meeste indruk maakt, haar verhaal is ook meteen het eerste, wellicht dat het daarmee te maken heeft. Wanneer het tweede verhaal rondom Julia begint krijgt alles een geheel andere wending, je begeeft je als het ware in een totaal ander ‘boek’ en in eerste instantie heb je geen idee wat de verbindende factor gaat zijn. Heel verrassend want pas later wordt duidelijk hoe het zit. En dan begint het verhaal van Rachel, opgevolgd door dat van Sasha. Telkens weer onvoorspelbaar en totaal anders, alleen steeds die ene rode draad……

 

De aanduiding van de hoofdstukken in het Latijn geven aan in welke richting je het moet zoeken, heel origineel en goed gekozen. Ook positief is het aankaarten van een aantal zaken in de prostitutie -en modellenwereld die minstens opmerkelijk te noemen zijn. Een verhaal waaruit ook iets geleerd kan worden verdient een compliment, dat getuigt van research door de auteur.

Het boek is een combinatie van spanning, erotiek en het bevat zelfs behoorlijk wat humor. Het is fel, snel en vol zelfspot. Meteen al in het eerste hoofdstuk wordt een sfeer neergezet waardoor je er nog eens extra lekker voor gaat zitten. Dat ene specifieke scenario is zo grappig en herkenbaar geschreven, alsof het jezelf betreft. Het zet in ieder geval de toon. Van Houten neemt je mee in ijzersterke sfeerschetsen waardoor het verhaal met vlagen heel aannemelijk overkomt. Daar tegenover zijn sommige dingen best wat onwaarschijnlijk en vergezocht, met als gevolg dat het op dat moment iets afzwakt. De passages van de dader zorgen gelukkig weer voor extra spanning, ook al is het wel meteen duidelijk dat er sprake is van een heel ziek persoon en wat zijn intenties zijn, daar valt niets aan te raden. De uitdieping van personages Maddy, Julia en de maniak zijn erg sterk, die maken echt indruk. Bij de andere personages zwakt het iets af en bij Nick blijft niet veel meer over op het einde. Daar had nog wel wat meer ingezeten. Op een aantal (tik)fouten na is het al bij al een indrukwekkend thrillerdebuut én aangename kennismaking met Van Hout dat smaakt naar meer.

3,5 sterren
Patrice – Team DPB

  • 0

Recensie: Leesclub van Lettervreters *Hilde van den Bosch

01

 

Niet alleen bleek Hilde van den Bosch mijn verjaardag en leeftijd te delen, ook had ze een voorliefde voor ragdolls, en had het zelfde virus: één doll is geen doll. Verder was haar smaakt, qua boeken, gelukkig precies goed.  Ze had mijn boek gelezen en haar recensie maakte een goed begin aan mijn eerste vakantiedag. Hilde en ik bleken tweelingen te zijn en geestelijk dezelfde genen te hebben…

 

Maar liefst **** en een halve ster!!

 

In ieder geval is dit haar recensie, lees het hieronder of bezoek de website van: Leesclub van Lettervreters.

Zes moorden, één meesterwerk…
Madeleine Bleyland, ook wel door intimi Maddy genoemd,  is onderwijzeres op een basisschool. Op een snikhete zomerdag, als haar pas aangekochte airconditioning ermee stopt en zij terug gaat naar de Megastore, draaien bij haar alle stoppen door als ze onheus bejegend wordt door de verkoper. In al haar woede smijt ze het apparaat over de toonbank. Alle alarmbellen gaan af in de winkel en voor ze het weet zit ze opgesloten in een kamer voor verhoor. Observeren is haar passie alsmede naamkaartjes lezen. Nadat het proces-verbaal wordt opgemaakt en ze wordt vrijgelaten loopt ze per ongeluk op tegen Nick en valt flauw. Nick laat haar bijkomen in een kamertje en biedt zijn excuses aan. Ze voelt zich opgelaten en schuldig als ze wordt vrijgelaten. Het proces-verbaal zal later wel gevolgen hebben. Totdat Nick zich plots in haar schoollokaal bevindt, haar uitnodigt voor het eten en het officiële proces-verbaal bij zich heeft voor haar misdraging in de Megastore.

 

Maddy voelt zich aangetrokken door de charmante Nick, werkzaam bij de zedenpolitie, en besluit hier op Ja op te zeggen. Ze kleedt zich mooi aan en voordat ze in haar auto stapt, komt haar onderbuurman Tom haar vertellen dat haar computer weer schoon is van virussen. Ook heeft hij een brief bij zich, een hele onaangename brief waaruit blijkt dat ze gestalkt wordt. In verwarring stapt Maddy in de auto. Het weerzien met Nick maakt alles goed en ze neemt hem in vertrouwen over de brief, Tom de buurman en het akkefietje bij de Megastore. Nick belooft haar eeuwig te beschermen en zij vertrouwt hem volledig. Totdat ze een nieuwe brief in haar bus vindt en haar buurman Tom zich opeens wel erg afhankelijk van haar opstelt. Maddy besluit om haar beste vriendin Sasha, een psychologe, te raadplegen. Helaas te laat want ook al waren de woorden van Sasha waarschuwend, de volgende dag wordt het levenloze lichaam van Maddy in de bosjes van een park aangetroffen.

 

Julia Nessi is een opkomend model. Bloedmooi, charmant en met hersens. Op menig internationaal tijdschrift prijkt haar hoofd. De megarijke eigenaar van de Megastore is dat niet voorbij gegaan en hij zet alles op alles op om Julia tot zijn echtgenote te maken. De chique pooier Dennis, regelt het arrangement en zorgt ervoor dat zij er niet meer onderuit kan om met deze excentrieke zakenman te gaan trouwen. Totdat ook zij rare brieven vindt waarbij haar leven wordt bloot gelegd. Dennis belooft haar in bescherming te nemen.
Alsmede de bloedmooie rode Rachel Red, onder de hoede van Dennis werkzaam. Dennis regelt bijzondere arrangementen voor haar. Gemaskerde feesten, orgies, mannen met allerlei fantasieën. Niets is voor haar teveel. Dennis zorgt voor de poen en de juiste mensen. Rachel voelt zich succesvol wat jaloezie opwekt bij haar beste vriendin Vivian. Totdat ook Rachel brieven ontvangt met weerzinwekkende teksten. Ze wordt angstig en vertrouwd niemand meer.

 

Sasha is vastberaden om de moordenaar op haar vriendin te achterhalen. Dag en nacht loopt ze rond met allerlei vragen totdat Nick, de zedenrechercheur, weer contact met haar zoekt. Tot zij ook brieven krijgt.
In hoeverre kan ze Nick vertrouwen? Wat weet hij? Wie is die Megastore-medewerker? Welke rol heeft Dennis? En Tom…de buurman. Of is het de eigenaar van de Megastore….

 

Doodstil is het thrillerdebuut van Lydia van Houten (1972), Voorheen heeft ze de fantasy-serie “Het teken van drie” geschreven. Doodstil is haar eerste literaire thriller. Het is daarom niet vreemd dat de schrijfstijl van Lydia absoluut professioneel te noemen is. Zeer innemend, vlot en scherp. Alle zinnen en woorden kloppen in het verband. Meerdere hoofdpersonen volgen in het verhaal. Het verhaal is geschreven vanuit diverse personen in verschillende hoofdstukken; Madeleine (Maddy), Julia, Rachel (met als bijrol Vivian) en Sasha. Vooral Maddy is goed weergegeven in het verhaal, uiteindelijk komen we weer op haar terug. En dan al die lugubere, vreemde personages: Nick (de zedenrechercheur), Tom (de buurman van Maddy), Winfried (de megarijke eigenaar van Megastore), Dennis (de luxueuze, galante pooier) en de excentrieke verkoper annex ober en chauffeur van Megastore; Leonard.

Het hele verhaal blijft spannend totdat je opeens in het laatste deel wel geconfronteerd wordt met de dader. Het neemt totaal niet weg dat de spanning dan gaat ontbreken want de rol van de andere medekandidaten zorgen zeker nog voor de nodige spanning tot het laatste moment. Erg knap gedaan! Als lezer krijg je toch nog dat onderbuikgevoel van er kan nog iets komen. Wie neemt het heft in handen?

Zowel van de titel als van het verhaal wil je wel Doodstil worden. Het past bij het verhaal en tijdens het lezen word je vanzelf doodstil. Het verhaal leest als een trein. Zelden een boek in zo’n korte tijd uitgelezen. Het bleef boeien van bladzijde 1 tot het einde. Eerlijkheid bekent me om te zeggen dat ik langer over de laatste 20 bladzijden heb gedaan als over de eerste 260 pagina’s. Erg jammer dat het stopte.

De cover is passend maar niet erg origineel. Daarbij wil ik graag een kritische opmerking maken over de tekst op de achterzijde. Waarschijnlijk zullen veel mensen naar de opticien moeten hollen om deze tekst te lezen. Te klein en te onduidelijk lettertype; zowel deze recensent alsmede mijn ouders (al wel meer op leeftijd en voorzien van passende instrumenten) konden de tekst amper lezen.

You did it Lydia van Houten! Je hebt een verhaal neergezet wat deugt van begin tot het einde. Het houdt je in de greep en je bent bedroefd dat het einde genaderd is. We kijken uit naar je volgende thriller; schrijf er nog maar eens zo een!

Eindoordeel; 4,5 ster
Waarom geen 5? Enkel en alleen omdat de basis van het verhaal niet uniek is (er zijn meerdere boeken met dit onderwerp geschreven) en het vermoeden is dat deze schrijfster nog veel meer in petto heeft en daar bewaar ik graag mijn vijf sterren voor.

Hilde van den Bosch – DPB recensent

Bron: leesclub van lettervreters de Perfecte buren

EBOOK BESTELLEN


  • 0

Recensie: Thrillerlezers

THRILLERLOVERSKAT

Een gloednieuwe recensie. Deze keer van Thrillerlovers.nl. Kat van den Hoven recenseerde Doodstil en ze vond het een aanrader! Haar recensie is een van de meest uitgebreide recensies tot nu toe.

 

Zelfs ik heb hier nog wat van geleerd, want een goede recensie schrijven is vakmanschap, en het is duidelijk dat hier een professional aan het werk was geweest. Dus mocht Kat ooit zelf boeken gaan schrijven… een aanrader 😉

 

Hieronder haar bijdrage met zelfs een erg leuke winactie…

 

Vul het volgende geschreven stukje tekst op een originele/spannende manier aan… “Zomer 2015, een warme, zwoele zomeravond ergens in Nederland, rond middernacht…. Wat een afsluiting van een geweldige avond, geblinddoekt werd ik door mijn ontvoerder uit een rijdende auto geduwd. Hier zit ik dan, helemaal alleen, gestrand in een donker en ‪#‎doodstil bos, geen idee waar ik ben en ik sta doodsangsten uit……”

Meedoen kan t/m a.s. dinsdag 28 juli 2015. Mail je reactie naar : thrillerlovers@gmail.com Uit de 2 leukste/origineelste reacties selecteren worden de winnaars gekozen. Succes! – Bron Thrillerlovers: http://bit.ly/1GJKaeB

 

Maar het was te laat, ik verslapte, het werd zwart voor mijn ogen, het werd ijskoud. Ik gleed weg in een diepe, eindeloze duisternis.

De achtentwintigjarige Maddy Bleyland, gaat normaal gesproken als beschaafde jonge vrouw door het leven. Ze is werkzaam als leerkracht in het basisonderwijs en staat al drie jaar voor groep drie. Een aanhoudende hittegolf doet bij haar de stoppen doorslaan, waardoor ze de Megastore in Arnhem op zijn kop zet.

Ik zuchtte, vandaag was een dag dat het universum een grapje met mij uithaalde. Werd ik gestraft voor mijn losbandigheid, of het feit dat ik medeplichtig was aan corruptie. Ja, ik voelde me wel degelijk schuldig, een knagend gevoel dat niet wegging, alsof ik iets deed wat niet juist was.

Voor ze er erg in heeft wordt ze afgevoerd door de politie en heeft ze een proces verbaal aan haar broek hangen. Op het politiebureau ontmoet Maddy zedenrechercheur Nick Simons. De fysieke aantrekkingskracht tussen beide is enorm, ze kunnen er niet omheen, een mooie relatie bloeit op, het geluk lacht ze toe.

Je laat me niet meer los. Je hebt me gevangen en daarom is het nu mijn beurt. Je wordt van mij, mijn prooi en dan laat ik je nooit meer los. Wees niet bang, eerst zal ik op je jagen.

Maar dan gebeuren er rare dingen. Maddy ontvangt rare brieven en wordt met de dood bedreigt. De krankzinnige briefschrijver is volledig door haar geobsedeerd en jaagt haar doodsangsten aan. Merkwaardig genoeg zijn de bedreigingen begonnen sinds ze Nick heeft leren kennen. Hoe goed kent ze hem eigenlijk? Speelt hij een ziek spelletje met haar?

Ik ben een kunstenaar, een levenskunstenaar. Weet je wat de ultieme kunst van het leven is? De dood. De dood is een kunstwerk.

Al snel blijkt Maddy niet het enige slachtoffer te zijn. Lopen de dames daadwerkelijk gevaar of blijft het bij een obsessie voor de ultieme kunst?

Niets had me voor kunnen bereiden op de afschuwelijke horror die ik daar zag.

Lydia van Houten, een nieuwe naam in thrillerboekenland. Lydia heeft al veel boeken op haar naam staan, maar was tot voor kort vooral bekend voor liefhebbers van het fantasygenre. Lydia vond het tijd om een andere weg in te slaan en in juni verscheen haar thrillerdebuut Doodstil. Ik als thrillerlover werd hier natuurlijk direct nieuwsgierig naar, aangezien ik enorm kan genieten van goed debuut.

Doodstil is opgedeeld in 4 delen. Ieder deel bestaat uit afzonderlijke hoofdstukken, in totaal telt het boek 37 hoofdstukken. Elk deel wordt vertelt vanuit een ander vrouwelijk hoofdpersonage, afgewisseld met stukken cursieve tekst, geschreven vanuit de zieke geest van de dader.

Lydia van Houten heeft een fijne schrijfstijl, op beeldende wijze vertelt zij het verhaal, op spannende, humoristische wijze met een vleugje erotiek. Maar wees gerust, dit is niet het volgende Vijftig Tinten Grijs verhaal, mocht je daar naar aanleiding van de cover schrik voor hebben. Doodstil is veel meer thriller en spanning dan erotiek. Vanaf het begin wist Lydia mij te intrigeren en het verhaal in te slepen.

De opbouw van Doodstil is bijzonder, anders dan anders. Doordat het verhaal in delen wordt vertelt en er dus eigenlijk vier losse verhalen lijken te ontstaan, lijken de hoofdpersonen in eerste instantie totaal niets met elkaar te maken te hebben. Schijn bedriegt want de verhaallijn is zodanig uitgewerkt dat iedereen uiteindelijk met elkaar in verbinding staat, lekker mysterieus. Ik moest hier wel even aan wennen, een omschakeling maken want ik zat nog met mijn hoofd bij Maddy en toen stond Julia alweer klaar. Lydia weet de spanning goed op te bouwen en laat haar lezers lange tijd in raadsel achter wat betreft de dader, de verdenkingen schieten over en weer. Het psychologische aspect van de dader en de heftige thematiek die in het verhaal zijn verwerkt zijn goed uitgewerkt. Voor mij al met al een aangename eerste kennismaking met Lydia van Houten als thrillerauteur.

Doodstil draait om vier vrouwen, een politieagent en een psychopaat. De achtentwintigjarige basisschool leerkracht Maddy Bleyland, het tweeëntwintigjarige topmodel Julia Nessi, prostituee Rachel Red, psychologe Sasha van Voorst en politieagent Nick Simons, werkzaam bij zedendelicten. En dan natuurlijk de geobsedeerde psychopaat met zijn zieke gedachtegang, die hij ten uitvoer wil brengen.
Van Houten heeft de karakters herkenbaar neergezet en goed uitgewerkt. Vooral Maddy en de maniak komen goed uit de verf.

Maddy is normaal gesproken een nette jonge vrouw, werkzaam als juffrouw op basisschool de Vlindertuin waar ze al drie jaar voor groep drie staat. Ze heeft last van de aanhoudende hitte, waardoor haar stoppen doorslaan en laat zich even gaan, voor ze er erg in heeft wordt ze afgevoerd door de politie en heeft ze een proces verbaal aan haar broek hangen. Enige positieve hieraan is haar ontmoeting met politieman Nick Simons. Er is een fysieke aantrekkingskracht tussen beide, waar ze niet omheen kunnen. Nick en Maddy groeien steeds meer naar elkaar toe, wanneer er opeens rare dingen gebeuren in Maddy’s leven. Ze wordt met de dood bedreigt, opmerkelijk is dat deze dingen allemaal zijn begonnen sinds ze Nick heeft leren kennen, wat weet ze nou eigenlijk van hem? Speelt Nick een ziek spelletje met haar? En is ze daadwerkelijk in gevaar?

Doodstil, spannend thrillerdebuut, bijzonder opgebouwd en goed uitgewerkt, vier vrouwen en één bezeten maniak, weet jij aan zijn meesterwerk te ontkomen? Aanrader!

★★★½

Recensie door Kat (bron: http://bit.ly/1J9uszn )


  • 0

Interview: Thrillerlezers

Wat een leuk team, de recensenten en medewerkers van thrillerlezers.blogspot.nl. Ook al was deze recensie minder dan de anderen: lees hier, toch vroegen ze me voor een interview en schuwden geen enkele vraag. Lees hier of hieronder het interview (met dank aan thrillerlezers):

In gesprek met Lydia van Houten

De schrijfster Lydia van Houten begon haar loopbaan met Het Teken van Drie. Dit is een jeugdfantasyserie, later werden deze boeken omgedoopt naar de Evian Willow serie.

20154

Nadat ze besloten had zich volledig op het schrijven te richten, begon ze aan haar eerste Young Adult Fantasy boeken. Haar debuut was in 2004 met De Codex Vetus en daarop volgde van die serie Orde van de Codex bewakers en Het laatste Oordeel.

In 2014 kreeg ze een ingeving en werd haar eerste serie Het Teken Drie om gedoopt naar de Evian Willow serie waar dit jaar een vervolg van uitkomt.

Lydia schreef ook boeken onder haar meisjesnaam. Vooral prentenboeken voor kleuters en peuters. Ze illustreerde deze boeken, maar tekende ook voor andere auteurs. In 2009 gaf haar uitgever Yoyo Books de serie Goodnight Little Moon uit die wereldwijd verscheen.

‘Doodstil’ is haar thriller debuut en wij van Thrillerlezers hadden de eer om de schijfster en illustrator een aantal persoonlijke vragen te stellen over haar manier van schrijven en haar ervaringen daarbij. Al waren de vragen niet zo heel persoonlijk want, aan het einde van het interview was een kleine note van de schrijfster die ik jullie niet wil onthouden en hier onder bij de start noteer .Wellicht bij een volgend gesprek op een boekenfeestje toch maar eens over gaan hebben. Wordt vervolgd dus Lydia!!

Jullie bedankt voor deze leuke vragen. Gelukkig niets over chocoladeverslavingen, over katten en andere afwijkingen 😉 En aan al jullie fantastische lezers: jullie zijn geweldig!! Gelukkig dat jullie er zijn, want in deze tijden van massa afleidingen, verhogingen van BTW, omvallende boekhandelketens, boffen wij schrijvers dat er mensen zijn die onze boeken nog steeds lezen. Eigenlijk weet ik niet of het gangbaar is maar ik doe het gewoon: dank jullie wel, dankzij jullie kunnen en mogen wij schrijven! Groetjes Lydia

Leest u mee?

Hoe voelt het om na twee jaar eindelijk een echt tastbaar boek te hebben?

Aanpassing 2

Achteraf als je iets tastbaars vast hebt, en er reacties terugkomen, dan pas is het echt af. Die twee jaar leek een eeuwigheid, zeker toen ik midden in het boek ‘gestoord’ werd met een persoonlijk drama. Voor mij is het duidelijk zichtbaar in het boek, de tweede helft is veel harder geworden.

Wanneer werkte je aan je boek? En hoe moeten we jou dan voor ons zien? Met laptop, muziek, woonkamer of afgezonderd?

Als ik schrijf is dat altijd met muziek, achter mijn pc, en gelukkig sinds vijf jaar niet meer in de woonkamer maar afgezonderd. Muziek is absoluut noodzakelijk om geconcentreerd te kunnen werken.

Heb je dan ook een bepaald soort muziek wat je graag luistert tijdens het schrijven? 

Jazeker! Bij Doodstil: intro Pharell Williams met Happy, daarna herschreven met Maroon 5, Sia, Krewella, Vicetone, Imagine Dragons, en Proximity Bij Evian Willow: Olly Murs, Epic music, Matthew Koma, Zedd, Proximity. En dan nu bij Vervloekt: waar ik nog mee bezig ben … eerste intro met Krewella, en Maroon 5


Voor welke mensen is je boek bedoeld?

Eigenlijk zou ik iedereen willen roepen, maar helaas is er een leeftijdsgrens van achttien omdat er nogal wat expliciete scènes in het verhaal zitten. Weliswaar gecensureerd, de eerste versie was veel erger.

Heb je al eerste reacties? Hoe zijn die? Hoe bereid je je voor op eventuele kritische opmerkingen?


Tot nu toe ben ik verrast. Zeker omdat ik het boek niet uit wilde gegeven omdat ik twijfelde. Zeker wat betreft bepaalde scenes, die ik nooit eerder had gebruikt. Ik moest over een grens heen. Toen de proeflezers reageerden kon ik niet meer terug, daarom besloot ik door te gaan. Wat betreft kritische opmerkingen, natuurlijk ben je als auteur kwetsbaar en daar kan je twee dingen mee doen. Je opstellen als: “what ever” of “misschien kan ik hier iets mee…”. Dat laatste prefereer ik, maar ik geef toe, het blijft altijd een uitdaging!

Wie las als eerste je manuscript en was diegene zijn kritiek terecht?

Mijn proeflezers, want zij zijn mijn klankbord. Zonder mijn proeflezers ben ik absoluut verloren. Gelukkig was het vooral positief en was ik diegene die kritiek had op het werk. O, er zijn inderdaad wat banale aanpassingen gedaan, na aanleiding van opmerkingen over de oppervlakkigheid van Maddy. Ook niet teveel want mijn eerste hoofdpersoon is wel gebleven wie ze moest zijn!

Doodstil is je thriller debuut, hier voor schreef je een Fantasyserie, wat is voor jou de omslag geweest om een thriller te gaan schrijven?

Angst heeft mij vooral behouden eerder thrillers te gaan schrijven. Het ‘ik ben niet goed genoeg’ idee wat ik had. Zelfs met Fantasy was dat het geval, ik heb mezelf over deze grens moeten trekken. Van huis uit is mij geleerd dat ik nooit goed genoeg was. Het is een trekje dat ik niet zomaar kan uitschakelen. Het was bevrijdend te weten dat ik er echt wel mag wezen en dat mensen mijn werk kunnen waarderen. Toch blijft dit een eeuwige strijd. Maar als ik dit had geweten, dan had ik nooit zo lang gewacht!

Waarom koos je voor het schrijven van een thriller?

Met thrillers kan ik een stap verder waar ik bij Fantasy blijf steken. Fantasy kan spannend zijn maar ik kan nooit de personages zo intrigerend maken als bij thrillers. Het ‘waarom’ vind ik boeiend, wat drijft mensen tot waanzin, zelfs daders zijn mensen en dat kan ik nergens zo goed weergeven als in thrillers. Oppervlakkigheid schuw ik en daarom zijn thrillers juist geweldig!

Lees je zelf ook graag? Veel of gewoon of weinig
Wat lees je dan graag?

Oei, ik wist dat deze vraag kwam, maar ik wil eerlijk zijn. Ik lees weinig tot geen fictie. Op dit moment heb ik stapel liggen dat in de zomervakantie aan bod komt: Atlas Shrugged van Ayn Rand. Toevallig heb ik deze Koningsdag Nicci French gekocht. Bij wijze van uitzondering wil ik die ook lezen. Maar normaal lees ik ‘supersaai’ werk.

Wat is jouw favoriete boek allertijden en waarom?

Gelukkig hoef ik daar niet lang over na te denken: 1984 van George Orwell. Omdat ik gefascineerd ben om zijn futuristisch inzicht, zijn schrijfstijl en zijn intellect, iets waar ik enorm jaloers op ben.

En dan natuurlijk een opvolgende vraag: wat is het verschil voor jou om een thriller te schrijven of een Fantasy boek? Moet je dan anders denken, in een andere mood zijn?

Ah, ja natuurlijk! Haha, goeie vraag! Ja absoluut. Thrillers schrijven met Happy van Pharrel was geen succes. Ik heb scenes moeten schappen om Pharrel Williams. Maar met Maroon’s Animals was het probleem opgelost. Maar even zonder gekheid, ja, er zit een groot verschil in denken en gemoedstoestand. De laatste pagina’s van Doodstil herinner ik mij nog goed. Ik was geschokt, en toch wist ik dat het goed was. Dat kan bij een Fantasy niet gebeuren.

De dader is je verhaal, is een obsessieve stalker, ik kreeg de kriebels van hem, nu vraag ik me af hoe kom je juist op zo`n man, heb je hierover gehoord, of gelezen?

Haha, leuk! Maar hij is niet eens zo erg, weet je? Hij is op zoek naar iets dat hij miste en eigenlijk ben ik deze man, hoe vreemd het ook klinkt. Hij zocht waardering en kon het niet krijgen, om toestemming te krijgen om goed genoeg te zijn in deze moordende concurrentie die wij wereld noemen. Omdat hij mij is kon ik hem zo goed weergeven, hij is een reflectie in mijn eigen spiegel. En om eerlijk te zijn denk ik dat iedereen deze scherf in zich heeft. Dat scherpe randje zorgt voor een knagend gevoel van herkenbaarheid.

Na Doodstil ga je door met thrillers of ga je het afwisselen met Fantasy verhalen?

Er stonden nog twee YA boeken op stapel: Evian Willow en Vervloekt. Vervloekt neigt meer naar thriller, maar er zitten aspecten in van fantasy. Ik twijfel op dit moment of ik dit verhaal wel een YA moet noemen. Ná deze boeken komt er een nieuwe thriller. Het script ligt al klaar!

Het script voor volgende boek ligt al klaar. Hoelang hoop je daar aan te werken en wat wordt het onderwerp? 

Het volgende boek als in thriller? Zoals ik al vertelde ik twijfel bij Vervloekt, misschien wordt dat toch de volgende thriller. Op dit moment werk ik hard om dit boek dit jaar nog af te krijgen.

Als Vervloekt toch een YA blijft dan komt de volgende thriller pas in 2016 uit. Vervloekt gaat over een meisje dat met haar familie (noodgedwongen) moet verhuizen, naar een monumentaal pand. Dan gebeuren er rare dingen…

Het onderwerp van de thriller in 2016? Dat is eigenlijk een groot geheim, maar natuurlijk ben ik weer eens té enthousiast. Goed dan, jullie hebben de primeur! Ik wil er maximaal een half jaar aan werken, in 2016, dat is het plan.

Het gaat over een schrijver… en nu zeg ik dus echt al te veel, maar het wordt nagelbijtend spannend! Dat beloof ik!


Als je jouw levensles zou moeten beschrijven met een quote, welk zou dat dan zijn?
Wie weet is over een tig aantal jaar jouw quote dan wel de start van een nieuw boek…

Haha, die laatste zijn wel een hoop vragen ineen zeg! Of ik iets heb met quotes? Soms wel, alleen als ze betrekking hebben en aansluiten op het werk. In dit geval was het een pareltje! Het paste perfect, zeker met de latere scene, waar het in terugkwam. Ik wist niet eens dat Vincent maar één werk had verkocht in zijn leven, toch ging hij door. Dat gaf me te denken: hoe knap! Deze man was een genie en niemand die het zag. Dat boeide me tot op het bot. Dus in die zin intrigeerde hij mij en kwam zijn lijden goed van pas in het boek. En mijn levensles met een quote? Oké, ik heb er eentje: “Stel je zelf bloot aan je diepste angst; En daarna, heeft angst geen macht meer; Je bent vrij.” – Jim Morrison. En als ik er zelf een zou moeten verzinnen… en deze komt terug in Evian Willow: “Dwaasheid is als het duister. Dat kunnen wij niet veranderen, net zo min de maan zo licht kan worden als de zon.”

Wij willen Lydia enorm bedanken voor de moeite om al onze vragen te beantwoorden en het enthousiasme waarmee ze ons aanstak. Persoonlijk hoop ik je gauw een keer te ontmoeten op een boekenfeestje Lydia, dan neem ik chocolade voor je  mee. Maar allereerst wensen we je natuurlijk veel succes met het schrijven van je boeken en de verkoop van Doodstil.


  • 0

Recensie: Perfecte buren leesclub

thickbookleft_1344x1566

Een bijzonder positieve recensie. Wat heel erg fijn is, omdat de recensent alle easter eggs heeft gevonden en die ook meegeeft en ‘verklapt’ in de recensie. Want het is altijd afwachten of het verhaal zo geïnterpreteerd wordt als je als schrijver bedoelde. Het is meteen het lastigste, omdat je niet alles weg wilt geven maar hoopt dat de puzzelstukjes opgemerkt worden en later op hun plaats vallen. In dit geval is de puzzel zeker gelukt! *blij mee:

 

“Je wordt door de schrijfster meerdere malen op het verkeerde been gezet, wat het verhaal alleen maar boeiender maakt…” (Door het geweldige team van http://perfecteburenleesclub.blogspot.nl)

 

Waarvoor mijn hartelijke dank aan Jeanine voor het plaatsen op: Bruna en Hebban!!

 
Lees hier de recensie, of via perfecteburenleesclub.blogspot.nl:
Het boek begint met een citaat van Vincent van Gogh:“Ik kan niet het feit veranderen dat mijn schilderijen niet verkopen. Maar de tijd zal komen dat mensen zullen erkennen dat zij meer waard zijn dan de waarde van de verf die ik heb gebruikt in het schilderij.

De cover

Het eerste dat opvalt aan de cover zijn de bloedrode lippen, met een vinger met een lange, zwartgelakte, nagel voor de mond die tot stilte maant. Verder zie je een deel van een vrouwengezicht, dat gemaskerd is. Wat verder direct opvalt is de titel en dan vooral het woord “DOOD”: het lijkt alsof er bloedspatten op het woord zitten. Aan de linkerkant van de kaft van het boek is een soort structuur te zien, wat ook deels voorkomt op het masker. Het is mij niet geheel duidelijk of dit bij het masker hoort of dat het een doek is of iets dergelijks, wat deels over masker valt. De ondertitel maakt mij nieuwsgierig: Zes moorden, één meesterwerk. De cover krijgt van mij een 7.

Het verhaal

Maddy (Madeleine) ontmoet nadat er aangifte tegen haar is gedaan, de zedenrechercheur Nick Simons. Hij bezoekt haar op school, waar zij voor groep 3 les geeft en vraagt haar uit eten. Ze is erg van hem gecharmeerd en ze spreken ’s avonds af. Bij het afscheid nemen geeft hij Maddy terloops het originele proces-verbaal. Hier schrikt ze van. Hoe makkelijk is het blijkbaar voor een agent om zoiets te laten verdwijnen, tegelijkertijd is ze opgelucht dat de aanklacht tegen haar verdwenen is.

Op het moment dat ze ’s avonds weg uit wil gaan naar de afspraak met Nick, komt haar buurman aangerend met een reeds geopende brief. Hij verontschuldigt zich dat hij de brief per ongeluk heeft gelezen en zegt tegen haar dat hij altijd klaar voor haar zal staan. Het is een brief van een stalker, die haar op een zeer indringende wijze bedreigt met de dood. Maddy is daarna behoorlijk angstig. Wie heeft het op haar voorzien? De aantrekkelijke rechercheur, die ook zomaar proces-verbalen kan laten verdwijnen, haar buurman, die altijd klaar voor haar wil staan? Of toch iemand anders?

Voordat je het weet, heeft de stalker precies uitgevoerd wat hij Maddy had beloofd te doen.

Maddy blijkt niet het enige slachtoffer te zijn van de stalker. Naar mate het verhaal vordert krijgen andere vrouwen soortgelijke brieven. In het begin lijkt het alsof deze vrouwen niets met elkaar te maken hebben, dat ze willekeurige slachtoffers zijn, maar in de loop van het boek blijkt dat er een ingenieuze link is tussen al deze vrouwen. Worden zij net als Maddy allemaal slachtoffer? Wat is de link tussen deze vrouwen onderling en tussen de stalker?

Mening en conclusie

Het boek bestaat uit 4 aparte verhalen, die elk met elkaar in verband staan. Elk verhaal begint met de naam van het slachtoffer met een Latijns woord erbij dat uitstekend past bij dat deel van het boek. De Latijnse woorden geven in één woord de levenswijze of karakter van de vrouwen weer. Het zijn eveneens 4 van de 7 hoofdzonden, wat gelijk mijn aandacht trok. Deze opbouw van het verhaal (oftewel 4 verhalen) is de kracht van het boek. Elk verhaal heeft een spannend einde en geeft geen directe informatie door over de daarop volgende verhalen, waardoor je er zelf over na gaat denken wat de link zou kunnen zijn tussen de vrouwen. Waarom de stalker nu juist hen heeft uitgekozen. De brieven van de stalker en de gedachten van de stalker zijn duidelijk weergegeven door middel van een ander (schuingedrukt) lettertype.

Ik heb genoten van dit boek en zijn opbouwende spanning. De opbouwende spanning komt vooral door de aparte verhalen, die op het eerste oog niets met elkaar te maken schijnen te hebben. Naar het einde toe beginnen zaken op elkaar aan te sluiten. Zaken die je niet eerder met elkaar in verband zou hebben gebracht. In elk verhaal is de stalker dicht aanwezig bij de vrouwen en bijna iedereen kan de dader zijn. De schrijfster heeft op een goed onderbouwde wijze steeds meerdere kandidaten naar voren geschoven, een ieder van deze kandidaten zou zijn reden kunnen hebben om de stalker te zijn en de vrouwen iets aan te willen doen. Dit betrok mij enorm bij het verhaal, je leeft erg mee met de vrouwen en de vraag: wie is hij toch? Je wordt door de schrijfster meerdere malen op het verkeerde been gezet, wat het verhaal alleen maar boeiender maakt.

Wat vooral indruk op mij maakte was de eerste moord. Vanaf dat moment kon ik niet meer stoppen met lezen. Het kwam volledig onverwacht en direct wilde ik het boek ook uitlezen. Ik voelde me eigenlijk een soort van overvallen dat de stalker zo snel al toesloeg en wilde daarom ook weten wie het de dader nou eigenlijk is. Uitstekende thriller!

Ik geef het boek met plezier 4***

Jeanine (resencent DPB)


  • 0

Recensie door Passie voor boeken

000001 Ranking

Tot nu toe ben ik echt verrast wat betreft de opmerkingen die terugkomen op mijn eerste thriller. Zo wil ik graag wat reacties met jullie delen, want deze geweldige lezers hebben de moeite genomen om naast het lezen ook nog eens een spoor achter te laten voor mensen die mijn boek niet kennen. De eerste recensie kwam terug van een extreem kritische lezeres. Dit is wat ze op mijn tijdlijn schreef:

“Mijn mening over Doodstil
(omdat iedereen het mag weten ;-))
Zaterdagavond om +-19:00 uur begonnen met lezen, zondagmorgen rond 11uur klaar (en ja tussendoor ook geslapen enz)
Wat een heerlijk boek;
Fijne stijl,
Mooi in elkaar gezet met de verbanden tussen de personen,
Details precies goed beschreven, niet teveel weggelaten of juist teveel beschreven,
Prettige spanningsopbouw,
Jah wat nog meer…
Zeer zekers een nieuwe favoriet erbij op mijn lijstje!! Keep it up!”

 

Jeetje! Wat een leesmarathon…  nu had een proeflezer al aangegeven dat wegleggen moeilijk was, maar dit? Dit moet een absoluut leesrecord zijn!  😀

 

Daarna kwam een tweede recensie terug. Deze keer van de website: passievoorboeken en wat voor een! Zo schrijft de recensent het volgende:

 

“Het verhaal is raadselachtig en ik ben regelmatig een kant opgestuurd waarvan later bleek dat dit niet de juiste was. De nieuwsgierigheid blijft tot aan het einde gevoed en als vanzelf wordt je meegesleept naar een spannende en onverwachte ontknoping.

 

‘Mijn angst had plaatsgemaakt voor iets wat ik nooit eerder had meegemaakt, absolute sensatie en opwinding. Ik wilde me begeven in zijn schoenen om te weten wat hem dreef. Ik moest het weten!

 

Een uniek gekozen onderwerp en een verhaal in een filmische setting. Het zou een mooi script kunnen zijn voor een crime serie. Lydia van Houten is vooral bekend van de populaire fantasyserie Het teken van drieDoodstil is haar thrillerdebuut en naar mijn mening is het zeker geen verkeerde keuze geweest om ook in dit genre te gaan schrijven.”

Lees hier de hele recensie

 

Mijn dank aan Passie voor Boeken voor deze recensie! Ook voor het plaatsen van de recensie op Hebban, Bol.com, Goodreads en Boekensalon!

 

Dan een antwoord op de vraag die ik kreeg. Hoe kwam ik aan mijn stalker die iedereen op de zenuwen weet te werken? Inspiratie zit soms in een clipje…