Monthly Archives: september 2015

  • 0

Recensie: Leesclub van Lettervreters

01

Doodstil’ – Lydia van Houten – lees hier de recensie

Maddy is normaal gesproken een gecontroleerd persoon, schooljuf in de onderbouw, maar wat heeft ze een last van de hitte! Wanneer ze besluit daar iets aan te doen slaat ze volledig op tilt. En zij is niet de enige die daar last van heeft. Maddy wordt vervolgens opgepakt maar tot haar grote verbazing neemt deze arrestatie wel een heel aparte wending nadat ze agent Nick heeft ontmoet. Ze heeft zo haar vraagtekens bij hem maar is dusdanig geïntrigeerd dat ze dat gevoel voorlopig even parkeert. Vol overgave stort ze zich in zijn armen. Na haar ontmoeting met Nick gebeuren er ineens de meest rare dingen, de brieven zijn toch wel het meest opvallend. Tot in gruwelijk detail leest Maddy wat de afzender van haar wil. Maar zij is niet de enige die kan rekenen op post. Ook drie andere vrouwen ontvangen fanmail en de vraag is wat Maddy, Julia, Rachel en Sasha met elkaar gemeen hebben.
Nick neemt het intussen niet zo nauw met regeltjes en zorgt daarmee, bewust of niet, voor verdachte situaties. Maddy’s twijfel is aangewakkerd. Hopelijk op tijd.

 

“Doodstil” is geschreven op het leven van vier totaal verschillende vrouwen. Wat hebben deze vrouwen als gemene deler dat ze samen worden gebracht in dit verhaal? En hoe zit het met die gestoorde maniak die zijn idee maar niet van de grond krijgt? Wat is zijn rol in dit geheel en wat wil hij van de vrouwen? Want wat als je letterlijk tegen je droomman opbotst en er vanaf dat moment hele rare dingen gebeuren? En wat als je rare brieven gaat ontvangen en je geen idee hebt wie de afzender is? Of wat is wijsheid als je een onverwacht huwelijksaanzoek krijgt van een klant?

 

In een vlotte schrijfstijl, lekker ongecompliceerd, zet Van Houten vier korte verhalen neer die door een rode draad met elkaar verbonden zijn. Wat die rode draad is die Maddy, Julia, Rachel en Sasha met elkaar verbindt zal langzaam maar zeker duidelijk worden. Maar dat gaat niet zomaar, nee je wordt op verschillende momenten de verkeerde richting ingestuurd waardoor iedereen in het verhaal verdacht is. En dat werkt positief op het leesplezier.

 

Wat opvalt is dat hoofdpersonage Maddy de meeste indruk maakt, haar verhaal is ook meteen het eerste, wellicht dat het daarmee te maken heeft. Wanneer het tweede verhaal rondom Julia begint krijgt alles een geheel andere wending, je begeeft je als het ware in een totaal ander ‘boek’ en in eerste instantie heb je geen idee wat de verbindende factor gaat zijn. Heel verrassend want pas later wordt duidelijk hoe het zit. En dan begint het verhaal van Rachel, opgevolgd door dat van Sasha. Telkens weer onvoorspelbaar en totaal anders, alleen steeds die ene rode draad……

 

De aanduiding van de hoofdstukken in het Latijn geven aan in welke richting je het moet zoeken, heel origineel en goed gekozen. Ook positief is het aankaarten van een aantal zaken in de prostitutie -en modellenwereld die minstens opmerkelijk te noemen zijn. Een verhaal waaruit ook iets geleerd kan worden verdient een compliment, dat getuigt van research door de auteur.

Het boek is een combinatie van spanning, erotiek en het bevat zelfs behoorlijk wat humor. Het is fel, snel en vol zelfspot. Meteen al in het eerste hoofdstuk wordt een sfeer neergezet waardoor je er nog eens extra lekker voor gaat zitten. Dat ene specifieke scenario is zo grappig en herkenbaar geschreven, alsof het jezelf betreft. Het zet in ieder geval de toon. Van Houten neemt je mee in ijzersterke sfeerschetsen waardoor het verhaal met vlagen heel aannemelijk overkomt. Daar tegenover zijn sommige dingen best wat onwaarschijnlijk en vergezocht, met als gevolg dat het op dat moment iets afzwakt. De passages van de dader zorgen gelukkig weer voor extra spanning, ook al is het wel meteen duidelijk dat er sprake is van een heel ziek persoon en wat zijn intenties zijn, daar valt niets aan te raden. De uitdieping van personages Maddy, Julia en de maniak zijn erg sterk, die maken echt indruk. Bij de andere personages zwakt het iets af en bij Nick blijft niet veel meer over op het einde. Daar had nog wel wat meer ingezeten. Op een aantal (tik)fouten na is het al bij al een indrukwekkend thrillerdebuut én aangename kennismaking met Van Hout dat smaakt naar meer.

3,5 sterren
Patrice – Team DPB

  • 0

Een lastig interview: Books Magazine

INTERVIEW Books

Deel twee van lastige interviews. Ook hier had ik alle antwoorden klaar. Zelfs een pakkende slogan had ik paraat: “Het begon niet als een sprookje”

Lees hieronder het interview of lees bij Booksmagazine:

Het begon niet als een sprookje. Als kind groeide ik op met veel huiselijk geweld. Omdat ik moeilijk in die harde realiteit kon blijven verdween ik vaak in een fantasiewereld. Het hielp om de situatie dragelijker te maken. Mijn grootouders pasten gelukkig zo af en toe op mij. Daar kreeg ik de vrijheid om mee te schilderen in het atelier van mij oma. Ze was kunstenares en leerde me schilderen. Mijn opa nam mij mee, de hond uitlaten. Lange boswandelingen, en hij wilde altijd verhalen van mij horen. Hij vroeg altijd: “en toen…” en leerde mij zo om steeds meer verhalen te verzinnen. Deze verhalen tekende ik thuis weer op. Het was een manier om al het slechts om te zetten naar iets moois. Veel later begon ik te illustreren voor andere auteurs en daarnaast kwamen mijn eerste prentenboeken op de markt. Omdat mijn leven werd beheerst door opmerkingen als: “dat kan jij niet…” wilde ik bewijs hebben of dat ook zo was. Het werd een queeste een gevecht tegen alle vooroordelen en opmerkingen, ik wilde zo graag het tegendeel bewijzen. Ik wilde laten zien: “kijk, het is wel mogelijk, jullie hebben ongelijk. Ik ben niet waardeloos, en niemand zou een ander ooit zo mogen noemen!” Al deze emotie gebruik ik nu om terug te vechten, om te buigen naar dat wat ik schrijf.

 

Heeft jouw boek ook een eigen website?
Sinds kort is er een website voor mijn te verschijnen fantasy: evianwillow.com. Doodstil, mijn thrillerdebuut heeft geen website. Om heel eerlijk te zijn schrok ik een beetje van het succes. Dit had ik niet verwacht, anders was er vast en zeker een website met een trailer. Maar wie weet…

 

Waar kunnen lezers van Booksmagazine jouw vinden op social media?
Niet alleen op Twitter, Facebook en Pinterest maar ook op Instagram, Linkedln, Hebban en Goodreads.

 

Waar kunnen lezers van Booksmagazine jouw boek bestellen?
Bij Bruna, verder ook alle anderen en sinds kort ook in de betere boekwinkel. Bruna heeft aangegeven dat ze exemplaren zochten toen ze nog niet leverbaar waren. Ondertussen wel!

 

Hoe kwam je op het idee om een boek te schrijven?
Er waren al drie Young Adult boeken verschenen. Hierin beschreef ik de werelden uit mijn jeugd. Toch was er een hoop frustratie, ik werd geprezen, maar niet gezien: Niemand zag me staan. Uit mijn jeugd leerde ik frustratie om te zetten naar iets anders: iets beters! Doodstil werd geboren, en iedereen die het boek leest snapt ook de rol van de moordenaar en waarom hij zo is geworden. Hij is een deel van mij. Zo leg ik in elk verhaal een deel van mezelf, als demonen waar ik mee vecht. De schaduwen die me blijven achtervolgen, ik blijf ze voor als ik ze beschrijf.

 

Wat is jouw favoriete boek aller tijden?
Dan blijf ik bij George Orwell’s 1984. Wat mij betreft een meesterwerk waar veel moderne boeken op gebaseerd zijn.

 

Wat zijn jouw toekomst plannen?
Niet om arrogant te doen maar ik heb nogal wat te bewijzen en in te halen. Daarom leg ik de lat zo hoog als ik kan en zal ik nooit stoppen voordat ik tevreden kan zijn met het werk. Beter worden, grenzen verleggen…

 

Een roman of een thriller?
Thriller, absoluut!

 

Hoeveel boeken heb je inmiddels geschreven?
Eenentwintig: vijftien prentenboeken, vier Young Adults, een non-fictie en een thriller.

 

Ben je trots op jezelf met wat je allemaal hebt bereikt? Of wil je nog meer?
Dat is heel dubbel. Ik ben ergens enorm trots, maar meer op de persoonlijke prestaties en niet specifiek over het werk. Vijftien jaar geleden heb ik alles opgegeven: financiële zekerheid, een goede baan als secretaresse, en ik ging een onzekere toekomst tegemoet. Het gebeurde toen mijn man kanker kreeg. Toen zag ik hoe kwetsbaar het leven is. Het was een omslagpunt. Ik dacht; als ik al iets met mijn leven wil doen dan is het nu, niet later! Het werd een hele moeilijke weg, zeker financieel, en met drie kinderen. Het is erg als je aan de grond zit, iedereen om je heen alles nieuw kan kopen. Toch wist ik dat alles een prijs heeft, ik was bereid deze prijs te betalen.

 

Wat vind je van Booksmagazine?
Informatief, erg leuk en nu ik het weet zal ik het zeker blijven lezen!

 

Hoelang ben je al auteur?
In 2003 kwam het eerste prentenboek uit.

 

Wat is je favoriete geurtje?
Koffie, geroosterd brood, maar dat willen jullie vast niet weten, toch? Voor dat andere: Dolce and Gabbana- The One

 

Ben je ook lid van een bibliotheek? of koop je liever je boeken?
Zeker, we zijn allemaal lid! Daarnaast koop ik ook het nodige. Dubbel dus…

 

Aan welke bn’er zou jij wel eens wat willen vragen over boeken?
Maxima! Of ze haar kinderen voorleest en wat hun lievelingsboek is. Zoiets als: ‘lezen jullie nu ook boeken over prinsessen? Of juist niet…’

 

Hoelang doe je erover om een goed boek te schrijven volgens jou?
Haha, een leven lang. Maar om een gewoon boek te schrijven ongeveer vier maanden, non-stop, zonder kinderen of andere vormen van sociale interactie.

 

Bij welke uitgeverij zit jij? Of doe je het in eigen beheer?
Vroeger werkte ik als freelancer: tekstschrijver en illustrator voor uitgevers. Sinds een paar jaar ben ik de gelukkige eigenaar van mijn “eigen” uitgeverij, samen met een fantastisch team. Zo werk ik veel samen met partners, en zijn er vaste redacteurs betrokken.

 

Wat zijn jouw hobby’s?
Chocolade, games, lezen en films.

 

Overige informatie:
Najaar 2015 komt mijn nieuwste fantasy uit: Evian Willow.

 

Met dank aan: www.booksmagazine.nl


  • 0

Recensie: Leesclub van Lettervreters *Hilde van den Bosch

01

 

Niet alleen bleek Hilde van den Bosch mijn verjaardag en leeftijd te delen, ook had ze een voorliefde voor ragdolls, en had het zelfde virus: één doll is geen doll. Verder was haar smaakt, qua boeken, gelukkig precies goed.  Ze had mijn boek gelezen en haar recensie maakte een goed begin aan mijn eerste vakantiedag. Hilde en ik bleken tweelingen te zijn en geestelijk dezelfde genen te hebben…

 

Maar liefst **** en een halve ster!!

 

In ieder geval is dit haar recensie, lees het hieronder of bezoek de website van: Leesclub van Lettervreters.

Zes moorden, één meesterwerk…
Madeleine Bleyland, ook wel door intimi Maddy genoemd,  is onderwijzeres op een basisschool. Op een snikhete zomerdag, als haar pas aangekochte airconditioning ermee stopt en zij terug gaat naar de Megastore, draaien bij haar alle stoppen door als ze onheus bejegend wordt door de verkoper. In al haar woede smijt ze het apparaat over de toonbank. Alle alarmbellen gaan af in de winkel en voor ze het weet zit ze opgesloten in een kamer voor verhoor. Observeren is haar passie alsmede naamkaartjes lezen. Nadat het proces-verbaal wordt opgemaakt en ze wordt vrijgelaten loopt ze per ongeluk op tegen Nick en valt flauw. Nick laat haar bijkomen in een kamertje en biedt zijn excuses aan. Ze voelt zich opgelaten en schuldig als ze wordt vrijgelaten. Het proces-verbaal zal later wel gevolgen hebben. Totdat Nick zich plots in haar schoollokaal bevindt, haar uitnodigt voor het eten en het officiële proces-verbaal bij zich heeft voor haar misdraging in de Megastore.

 

Maddy voelt zich aangetrokken door de charmante Nick, werkzaam bij de zedenpolitie, en besluit hier op Ja op te zeggen. Ze kleedt zich mooi aan en voordat ze in haar auto stapt, komt haar onderbuurman Tom haar vertellen dat haar computer weer schoon is van virussen. Ook heeft hij een brief bij zich, een hele onaangename brief waaruit blijkt dat ze gestalkt wordt. In verwarring stapt Maddy in de auto. Het weerzien met Nick maakt alles goed en ze neemt hem in vertrouwen over de brief, Tom de buurman en het akkefietje bij de Megastore. Nick belooft haar eeuwig te beschermen en zij vertrouwt hem volledig. Totdat ze een nieuwe brief in haar bus vindt en haar buurman Tom zich opeens wel erg afhankelijk van haar opstelt. Maddy besluit om haar beste vriendin Sasha, een psychologe, te raadplegen. Helaas te laat want ook al waren de woorden van Sasha waarschuwend, de volgende dag wordt het levenloze lichaam van Maddy in de bosjes van een park aangetroffen.

 

Julia Nessi is een opkomend model. Bloedmooi, charmant en met hersens. Op menig internationaal tijdschrift prijkt haar hoofd. De megarijke eigenaar van de Megastore is dat niet voorbij gegaan en hij zet alles op alles op om Julia tot zijn echtgenote te maken. De chique pooier Dennis, regelt het arrangement en zorgt ervoor dat zij er niet meer onderuit kan om met deze excentrieke zakenman te gaan trouwen. Totdat ook zij rare brieven vindt waarbij haar leven wordt bloot gelegd. Dennis belooft haar in bescherming te nemen.
Alsmede de bloedmooie rode Rachel Red, onder de hoede van Dennis werkzaam. Dennis regelt bijzondere arrangementen voor haar. Gemaskerde feesten, orgies, mannen met allerlei fantasieën. Niets is voor haar teveel. Dennis zorgt voor de poen en de juiste mensen. Rachel voelt zich succesvol wat jaloezie opwekt bij haar beste vriendin Vivian. Totdat ook Rachel brieven ontvangt met weerzinwekkende teksten. Ze wordt angstig en vertrouwd niemand meer.

 

Sasha is vastberaden om de moordenaar op haar vriendin te achterhalen. Dag en nacht loopt ze rond met allerlei vragen totdat Nick, de zedenrechercheur, weer contact met haar zoekt. Tot zij ook brieven krijgt.
In hoeverre kan ze Nick vertrouwen? Wat weet hij? Wie is die Megastore-medewerker? Welke rol heeft Dennis? En Tom…de buurman. Of is het de eigenaar van de Megastore….

 

Doodstil is het thrillerdebuut van Lydia van Houten (1972), Voorheen heeft ze de fantasy-serie “Het teken van drie” geschreven. Doodstil is haar eerste literaire thriller. Het is daarom niet vreemd dat de schrijfstijl van Lydia absoluut professioneel te noemen is. Zeer innemend, vlot en scherp. Alle zinnen en woorden kloppen in het verband. Meerdere hoofdpersonen volgen in het verhaal. Het verhaal is geschreven vanuit diverse personen in verschillende hoofdstukken; Madeleine (Maddy), Julia, Rachel (met als bijrol Vivian) en Sasha. Vooral Maddy is goed weergegeven in het verhaal, uiteindelijk komen we weer op haar terug. En dan al die lugubere, vreemde personages: Nick (de zedenrechercheur), Tom (de buurman van Maddy), Winfried (de megarijke eigenaar van Megastore), Dennis (de luxueuze, galante pooier) en de excentrieke verkoper annex ober en chauffeur van Megastore; Leonard.

Het hele verhaal blijft spannend totdat je opeens in het laatste deel wel geconfronteerd wordt met de dader. Het neemt totaal niet weg dat de spanning dan gaat ontbreken want de rol van de andere medekandidaten zorgen zeker nog voor de nodige spanning tot het laatste moment. Erg knap gedaan! Als lezer krijg je toch nog dat onderbuikgevoel van er kan nog iets komen. Wie neemt het heft in handen?

Zowel van de titel als van het verhaal wil je wel Doodstil worden. Het past bij het verhaal en tijdens het lezen word je vanzelf doodstil. Het verhaal leest als een trein. Zelden een boek in zo’n korte tijd uitgelezen. Het bleef boeien van bladzijde 1 tot het einde. Eerlijkheid bekent me om te zeggen dat ik langer over de laatste 20 bladzijden heb gedaan als over de eerste 260 pagina’s. Erg jammer dat het stopte.

De cover is passend maar niet erg origineel. Daarbij wil ik graag een kritische opmerking maken over de tekst op de achterzijde. Waarschijnlijk zullen veel mensen naar de opticien moeten hollen om deze tekst te lezen. Te klein en te onduidelijk lettertype; zowel deze recensent alsmede mijn ouders (al wel meer op leeftijd en voorzien van passende instrumenten) konden de tekst amper lezen.

You did it Lydia van Houten! Je hebt een verhaal neergezet wat deugt van begin tot het einde. Het houdt je in de greep en je bent bedroefd dat het einde genaderd is. We kijken uit naar je volgende thriller; schrijf er nog maar eens zo een!

Eindoordeel; 4,5 ster
Waarom geen 5? Enkel en alleen omdat de basis van het verhaal niet uniek is (er zijn meerdere boeken met dit onderwerp geschreven) en het vermoeden is dat deze schrijfster nog veel meer in petto heeft en daar bewaar ik graag mijn vijf sterren voor.

Hilde van den Bosch – DPB recensent

Bron: leesclub van lettervreters de Perfecte buren

EBOOK BESTELLEN


  • 0

Psst… als eerste de sneak preview lezen?

Category : Voorproefjes

Soon2 JPG

Voor wie niet kan wachten… hier een stukje uit het nieuwste boek, Evian Willow, verkrijgbaar vanaf 11-11-2015:

Stel je eens voor…

 

een klein en armoedig Engels vissersdorpje, in een Victoriaans tijdperk. Het enige lokale vermaak: een kroeg, waar iedereen zijn of haar zaken verkoopt.

 

Een weduwe genaamd Mellory Willow, de eigenaresse van Willow’s, de lokale kroeg en druk bezochte ontmoetingsplaats. Maar Mellory heeft een geheim, ze houdt een jongen gevangen. Een kind dat als vondeling bij haar kroeg is achtergelaten.

 

Ze verstopt de jongen in haar kelder omdat hij de klanten maar vooral Mellory tot last is. Al snel heeft ze door dat deze jongen anders is, en het maakt haar kwaad. Ze sluit hem dagen op zonder naar hem om te kijken. Als de jongen bijna sterft besluit ze hem voortaan in zijn kamer op te sluiten, hij krijgt wat meer vrijheid.

 

 

Maar Evian kan iets, iets dat zijn leven en het leven van alle anderen voor altijd zal veranderen…

Op een dag komen er vreemdelingen bij het dorpje aan. Ze zijn verdwaald en aangespoeld bij het in slaap gevallen dorpje. Onder deze vreemdelingen bevinden zich de drankhandelaar: Frederick de eigenwijze Istrerse Dex en wat vrienden, waaronder Elena, één van de drie boekbeschermers.

 

Natuurlijk heeft Mell oren naar het voorstel van Fred: de vreemdelingen willen hun lading whisky ruilen voor voedsel en transport naar hun eigen stad. Mell neemt het aanbod aan en verwelkomt haar nieuwe gasten, waaronder Elena Meertens.

 

Elena is één van de drie hoekbeschermers uit de serie: het teken van drie. Als Elena met de anderen in Willow’s zit ziet ze een kleine jongen die meteen haar aandacht trekt.

 

 

Hij stapt op Elena af en waarschuwt haar:

 

‘pas op voor de raaf…’

 

‘Hoe wist je dat?’ vroeg Elena geïnteresseerd. ‘Dat van die man. Je waarschuwde me toch voor hem?’
De jongen keek Elena indringend aan. Ze had bijna medelijden met hem omdat hij er zo onverzorgd uitzag. Zijn kleren zaten vol gaten en zijn haren stonden vet en verwilderd alle kanten op, alsof ze nooit gekamd werden. Zijn nagels waren zwart van het vuil. Maar ondanks alles sprankelden zijn heldergroene ogen. Ze zat op de rand van wat waarschijnlijk zijn bed was. Een treurige aanblik, door de vergeelde lakens met grote vlekken erin. De kamer waar ze zaten bood een armoedig beeld: kaal en leeg, op het smerige bed na. Zodra Elena de gang in kwam had hij haar hand gepakt en haar meegetrokken naar deze kleine kamer.
Hij knikte. ‘Ja, ik waarschuwde je. Maar zeg het niet tegen Melle, alsjeblieft? Ze kan nogal kwaad worden als ze erachter komt.’
Elena knikte. ‘Ik zeg niets.’
De jongen zuchtte van opluchting. ‘Ze is niet mijn moeder, weet je. Daarom snapt ze het niet.’
‘Oh?’
‘Melle heeft me opgenomen en ik moet haar dankbaar zijn. Want ik ben een lastpost, zegt ze. Mijn mama heeft me als baby achtergelaten, voor de deur van het café. Niemand wilde me hebben.’
‘Dat spijt me,’ zei Elena oprecht.
‘Ik ben een misgeboorte, zegt Melle. En daarom moet ik mijn mond houden. Ook al weet en kan ik dingen…’ zei de jongen bijna fluisterend. ‘Melle zegt dat ik bezeten ben. Dat ik slecht ben en dat het mijn straf is.’
‘Zegt ze dat?’
De jongen knikte. Elena sloeg haar arm om hem heen. Meteen merkte ze dat hij opbloeide, hij glimlachte zelfs heel even.
‘Weet je? Niet iedereen snapt het,’ zei Elena geruststellend. ‘Ik denk dat Melle gewoon bang is. Omdat ze, nou ja, een beetje dom is. Daar kan ze weinig aan doen. Dwaasheid is als het duister. Dat kunnen wij niet veranderen, net zo min als de maan ooit zo licht kan worden als de zon, snap je?’
Er verscheen een glinstering in zijn ogen.
‘Vind je mij niet vervelend?’
Elena schudde haar hoofd. ‘Zeker niet. Je kunt de toekomst zien, of niet?’
Even staarde de jongen Elena alleen maar met open mond aan. Ten slotte knikte hij. ‘Een beetje…’
‘Je kunt dingen veranderen? Heb ik het goed?’
Weer knikte hij. ‘Je bent anders dan de anderen, dat zag ik meteen. Daarom waarschuwde ik je.’
Elena moest lachen. ‘Erg lief van je, maar ik kan mezelf goed redden. Ik denk dat er een andere reden was dat je me aansprak, of niet?’ Elena haalde haar arm van zijn schouders.
‘Misschien,’ zei de jongen. ‘Eigenlijk wil ik je iets vragen.’
‘Nou, ik ben hier, vraag maar raak.’
‘Ik weet wat je gaat doen en je hebt mijn hulp nodig.’
Nog voor Elena kon reageren werd hun gesprek ruw verstoord door een schelle stem.
‘Evian? Waar zit je?’ Het geluid kwam van achter de deur, die plotseling open zwaaide. Melle kwam de kamer binnengestormd. ‘Daar zit je. En met onze gast nog wel. Laat deze dame met rust.’
‘Oh, maar het is geen probleem!’ protesteerde Elena.
Melles ogen spuwden bijna vuur. De jongen sprong van de rand van het bed en vloog de kamer uit.
‘Sorry voor zijn gedrag,’ zei Melle. ‘Hij is niet helemaal in orde.’ En ze maakte tikkende bewegingen met haar wijsvinger tegen haar voorhoofd.
‘Nou,’ merkte Elena op. ‘Hij leek me juist helemaal in orde. Maar dank u wel voor het eten, het is de hoogste tijd, ik moet echt gaan.’

 

Meer kan ik op dit moment nog niet verklappen, maar ik beloof binnenkort meer achtergrond informatie!

 

Wil je op de hoogte blijven? Meld je nu aan voor de nieuwsbrief!

 

Dit is een stuk uit het boek: Evian Willow – en de vloek van de vuurdraak. De digitale sneak preview, zal binnenkort online beschikbaar komen. Wil je op de hoogte blijven? Meld je nu aan voor de nieuwsbrief en mis niets!

*ontdek zijn wereld op Pinterest!